Variante de conjugaison amonarse ? | no amonar | masculin
Nom des temps français | espagnol (Espagne) | espagnol (Amérique) | anglais
Indicatif
Présent
(yo) me amono(tú) te amonas
(ella) se amona
(ns) nos amonamos
(vs) os amonáis
(ellas) se amonan
Passé composé
(yo) me he amonado(tú) te has amonado
(ella) se ha amonado
(ns) nos hemos amonado
(vs) os habéis amonado
(ellas) se han amonado
Imparfait
(yo) me amonaba(tú) te amonabas
(ella) se amonaba
(ns) nos amonábamos
(vs) os amonabais
(ellas) se amonaban
Plus-que-parfait
(yo) me había amonado(tú) te habías amonado
(ella) se había amonado
(ns) nos habíamos amonado
(vs) os habíais amonado
(ellas) se habían amonado
Passé simple
(yo) me amoné(tú) te amonaste
(ella) se amonó
(ns) nos amonamos
(vs) os amonasteis
(ellas) se amonaron
Passé antérieur
(yo) me hube amonado(tú) te hubiste amonado
(ella) se hubo amonado
(ns) nos hubimos amonado
(vs) os hubisteis amonado
(ellas) se hubieron amonado
Futur simple
(yo) me amonaré(tú) te amonarás
(ella) se amonará
(ns) nos amonaremos
(vs) os amonaréis
(ellas) se amonarán
Futur antérieur
(yo) me habré amonado(tú) te habrás amonado
(ella) se habrá amonado
(ns) nos habremos amonado
(vs) os habréis amonado
(ellas) se habrán amonado
Conditionnel
(yo) me amonaría(tú) te amonarías
(ella) se amonaría
(ns) nos amonaríamos
(vs) os amonaríais
(ellas) se amonarían
Conditionnel passé
(yo) me habría amonado(tú) te habrías amonado
(ella) se habría amonado
(ns) nos habríamos amonado
(vs) os habríais amonado
(ellas) se habrían amonado
Subjonctif
Présent
que (yo) me amoneque (tú) te amones
que (ella) se amone
que (ns) nos amonemos
que (vs) os amonéis
que (ellas) se amonen
Passé
que (yo) me haya amonadoque (tú) te hayas amonado
que (ella) se haya amonado
que (ns) nos hayamos amonado
que (vs) os hayáis amonado
que (ellas) se hayan amonado
Imparfait
que (yo) me amonaraque (tú) te amonaras
que (ella) se amonara
que (ns) nos amonáramos
que (vs) os amonarais
que (ellas) se amonaran
Plus-que-parfait
que (yo) me hubiera amonadoque (tú) te hubieras amonado
que (ella) se hubiera amonado
que (ns) nos hubiéramos amonado
que (vs) os hubierais amonado
que (ellas) se hubieran amonado
Imparfait (2)
que (yo) me amonaseque (tú) te amonases
que (ella) se amonase
que (ns) nos amonásemos
que (vs) os amonaseis
que (ellas) se amonasen
Plus-que-parfait (2)
que (yo) me hubiese amonadoque (tú) te hubieses amonado
que (ella) se hubiese amonado
que (ns) nos hubiésemos amonado
que (vs) os hubieseis amonado
que (ellas) se hubiesen amonado
Futur simple
que (yo) me amonareque (tú) te amonares
que (ella) se amonare
que (ns) nos amonáremos
que (vs) os amonareis
que (ellas) se amonaren
Futur antérieur
que (yo) me hubiere amonadoque (tú) te hubieres amonado
que (ella) se hubiere amonado
que (ns) nos hubiéremos amonado
que (vs) os hubiereis amonado
que (ellas) se hubieren amonado
Impératif
Impératif
-amónate
amónese
amonémonos
amonaos
amónense
Impératif négatif
-no te amones
no se amone
no nos amonemos
no os amonéis
no se amonen
Infinitif
Présent
amonarsePassé
haberse amonadoGérondif
Présent
amonándosePassé
habiéndose amonadoParticipe
Participe passé
amonadoParticipe passé
-Règle du verbe amonarse
Terminaison générale des verbes en -ar. Il s'agit d'un verbe régulier auquel on ajoute simple la terminaison qui convient.
Emploi du verbe amonarse
Autorise la forme pronominale - Familier