Otra forma mancomunarse ? | no mancomunar | feminino | Eliminar el "se"
Indicativo
Presente
(yo) me mancomuno(tú) te mancomunas
(él) se mancomuna
(ns) nos mancomunamos
(vs) os mancomunáis
(ellos) se mancomunan
Antepresente
(yo) me he mancomunado(tú) te has mancomunado
(él) se ha mancomunado
(ns) nos hemos mancomunado
(vs) os habéis mancomunado
(ellos) se han mancomunado
Copretérito
(yo) me mancomunaba(tú) te mancomunabas
(él) se mancomunaba
(ns) nos mancomunábamos
(vs) os mancomunabais
(ellos) se mancomunaban
Antecopretérito
(yo) me había mancomunado(tú) te habías mancomunado
(él) se había mancomunado
(ns) nos habíamos mancomunado
(vs) os habíais mancomunado
(ellos) se habían mancomunado
Pretérito
(yo) me mancomuné(tú) te mancomunaste
(él) se mancomunó
(ns) nos mancomunamos
(vs) os mancomunasteis
(ellos) se mancomunaron
Antepretérito
(yo) me hube mancomunado(tú) te hubiste mancomunado
(él) se hubo mancomunado
(ns) nos hubimos mancomunado
(vs) os hubisteis mancomunado
(ellos) se hubieron mancomunado
Futuro
(yo) me mancomunaré(tú) te mancomunarás
(él) se mancomunará
(ns) nos mancomunaremos
(vs) os mancomunaréis
(ellos) se mancomunarán
Antefuturo
(yo) me habré mancomunado(tú) te habrás mancomunado
(él) se habrá mancomunado
(ns) nos habremos mancomunado
(vs) os habréis mancomunado
(ellos) se habrán mancomunado
Pospretérito
(yo) me mancomunaría(tú) te mancomunarías
(él) se mancomunaría
(ns) nos mancomunaríamos
(vs) os mancomunaríais
(ellos) se mancomunarían
Antepospretérito
(yo) me habría mancomunado(tú) te habrías mancomunado
(él) se habría mancomunado
(ns) nos habríamos mancomunado
(vs) os habríais mancomunado
(ellos) se habrían mancomunado
Subjuntivo
Presente
que (yo) me mancomuneque (tú) te mancomunes
que (él) se mancomune
que (ns) nos mancomunemos
que (vs) os mancomunéis
que (ellos) se mancomunen
Antepresente
que (yo) me haya mancomunadoque (tú) te hayas mancomunado
que (él) se haya mancomunado
que (ns) nos hayamos mancomunado
que (vs) os hayáis mancomunado
que (ellos) se hayan mancomunado
Pretérito
que (yo) me mancomunaraque (tú) te mancomunaras
que (él) se mancomunara
que (ns) nos mancomunáramos
que (vs) os mancomunarais
que (ellos) se mancomunaran
Antepretérito
que (yo) me hubiera mancomunadoque (tú) te hubieras mancomunado
que (él) se hubiera mancomunado
que (ns) nos hubiéramos mancomunado
que (vs) os hubierais mancomunado
que (ellos) se hubieran mancomunado
Pretérito (2)
que (yo) me mancomunaseque (tú) te mancomunases
que (él) se mancomunase
que (ns) nos mancomunásemos
que (vs) os mancomunaseis
que (ellos) se mancomunasen
Antepretérito (2)
que (yo) me hubiese mancomunadoque (tú) te hubieses mancomunado
que (él) se hubiese mancomunado
que (ns) nos hubiésemos mancomunado
que (vs) os hubieseis mancomunado
que (ellos) se hubiesen mancomunado
Futuro
que (yo) me mancomunareque (tú) te mancomunares
que (él) se mancomunare
que (ns) nos mancomunáremos
que (vs) os mancomunareis
que (ellos) se mancomunaren
Antefuturo
que (yo) me hubiere mancomunadoque (tú) te hubieres mancomunado
que (él) se hubiere mancomunado
que (ns) nos hubiéremos mancomunado
que (vs) os hubiereis mancomunado
que (ellos) se hubieren mancomunado
Imperativo
Imperativo
-mancomúnate
mancomúnese
mancomunémonos
mancomunaos
mancomúnense
Imperativo negativo
-no te mancomunes
no se mancomune
no nos mancomunemos
no os mancomunéis
no se mancomunen
Infinitivo
Presente
mancomunarseCompuesto
haberse mancomunadoGerundio
Presente
mancomunándoseCompuesto
habiéndose mancomunadoParticipio
Participio
mancomunadoParticipio
-