Conjugação alternativa mancomunarse ? | no mancomunar | feminino | Remover "se"
Indicativo
Presente
(yo) me mancomuno(tú) te mancomunas
(él) se mancomuna
(ns) nos mancomunamos
(vs) os mancomunáis
(ellos) se mancomunan
Pretérito perfecto compuesto
(yo) me he mancomunado(tú) te has mancomunado
(él) se ha mancomunado
(ns) nos hemos mancomunado
(vs) os habéis mancomunado
(ellos) se han mancomunado
Pretérito imperfecto
(yo) me mancomunaba(tú) te mancomunabas
(él) se mancomunaba
(ns) nos mancomunábamos
(vs) os mancomunabais
(ellos) se mancomunaban
Pretérito pluscuamperfecto
(yo) me había mancomunado(tú) te habías mancomunado
(él) se había mancomunado
(ns) nos habíamos mancomunado
(vs) os habíais mancomunado
(ellos) se habían mancomunado
Pretérito perfecto simple
(yo) me mancomuné(tú) te mancomunaste
(él) se mancomunó
(ns) nos mancomunamos
(vs) os mancomunasteis
(ellos) se mancomunaron
Pretérito anterior
(yo) me hube mancomunado(tú) te hubiste mancomunado
(él) se hubo mancomunado
(ns) nos hubimos mancomunado
(vs) os hubisteis mancomunado
(ellos) se hubieron mancomunado
Futuro simple
(yo) me mancomunaré(tú) te mancomunarás
(él) se mancomunará
(ns) nos mancomunaremos
(vs) os mancomunaréis
(ellos) se mancomunarán
Futuro perfecto
(yo) me habré mancomunado(tú) te habrás mancomunado
(él) se habrá mancomunado
(ns) nos habremos mancomunado
(vs) os habréis mancomunado
(ellos) se habrán mancomunado
Condicional simple
(yo) me mancomunaría(tú) te mancomunarías
(él) se mancomunaría
(ns) nos mancomunaríamos
(vs) os mancomunaríais
(ellos) se mancomunarían
Condicional perfecto
(yo) me habría mancomunado(tú) te habrías mancomunado
(él) se habría mancomunado
(ns) nos habríamos mancomunado
(vs) os habríais mancomunado
(ellos) se habrían mancomunado
Subjuntivo
Presente
que (yo) me mancomuneque (tú) te mancomunes
que (él) se mancomune
que (ns) nos mancomunemos
que (vs) os mancomunéis
que (ellos) se mancomunen
Pretérito perfecto
que (yo) me haya mancomunadoque (tú) te hayas mancomunado
que (él) se haya mancomunado
que (ns) nos hayamos mancomunado
que (vs) os hayáis mancomunado
que (ellos) se hayan mancomunado
Pretérito imperfecto
que (yo) me mancomunaraque (tú) te mancomunaras
que (él) se mancomunara
que (ns) nos mancomunáramos
que (vs) os mancomunarais
que (ellos) se mancomunaran
Pretérito pluscuamperfecto
que (yo) me hubiera mancomunadoque (tú) te hubieras mancomunado
que (él) se hubiera mancomunado
que (ns) nos hubiéramos mancomunado
que (vs) os hubierais mancomunado
que (ellos) se hubieran mancomunado
Pretérito Imperfecto (2)
que (yo) me mancomunaseque (tú) te mancomunases
que (él) se mancomunase
que (ns) nos mancomunásemos
que (vs) os mancomunaseis
que (ellos) se mancomunasen
Pretérito pluscuamperfecto (2)
que (yo) me hubiese mancomunadoque (tú) te hubieses mancomunado
que (él) se hubiese mancomunado
que (ns) nos hubiésemos mancomunado
que (vs) os hubieseis mancomunado
que (ellos) se hubiesen mancomunado
Futuro simple
que (yo) me mancomunareque (tú) te mancomunares
que (él) se mancomunare
que (ns) nos mancomunáremos
que (vs) os mancomunareis
que (ellos) se mancomunaren
Futuro perfecto
que (yo) me hubiere mancomunadoque (tú) te hubieres mancomunado
que (él) se hubiere mancomunado
que (ns) nos hubiéremos mancomunado
que (vs) os hubiereis mancomunado
que (ellos) se hubieren mancomunado
Imperativo
Imperativo
-mancomúnate
mancomúnese
mancomunémonos
mancomunaos
mancomúnense
Imperativo negativo
-no te mancomunes
no se mancomune
no nos mancomunemos
no os mancomunéis
no se mancomunen
Infinitivo
Presente
mancomunarseCompuesto
haberse mancomunadoGerundio
Presente
mancomunándoseCompuesto
habiéndose mancomunadoParticipio
Participio
mancomunadoParticipio
-