Otra forma espantarse ? | no espantar | feminino | Eliminar el "se"
Conjugación del verbo ESPANTARSE
English translation: to scare - Traduction française : effrayer ; épouvanter ; faire peur
Indicativo
Presente
(yo) me espanto(tú) te espantas
(él) se espanta
(ns) nos espantamos
(vs) os espantáis
(ellos) se espantan
Antepresente
(yo) me he espantado(tú) te has espantado
(él) se ha espantado
(ns) nos hemos espantado
(vs) os habéis espantado
(ellos) se han espantado
Copretérito
(yo) me espantaba(tú) te espantabas
(él) se espantaba
(ns) nos espantábamos
(vs) os espantabais
(ellos) se espantaban
Antecopretérito
(yo) me había espantado(tú) te habías espantado
(él) se había espantado
(ns) nos habíamos espantado
(vs) os habíais espantado
(ellos) se habían espantado
Pretérito
(yo) me espanté(tú) te espantaste
(él) se espantó
(ns) nos espantamos
(vs) os espantasteis
(ellos) se espantaron
Antepretérito
(yo) me hube espantado(tú) te hubiste espantado
(él) se hubo espantado
(ns) nos hubimos espantado
(vs) os hubisteis espantado
(ellos) se hubieron espantado
Futuro
(yo) me espantaré(tú) te espantarás
(él) se espantará
(ns) nos espantaremos
(vs) os espantaréis
(ellos) se espantarán
Antefuturo
(yo) me habré espantado(tú) te habrás espantado
(él) se habrá espantado
(ns) nos habremos espantado
(vs) os habréis espantado
(ellos) se habrán espantado
Pospretérito
(yo) me espantaría(tú) te espantarías
(él) se espantaría
(ns) nos espantaríamos
(vs) os espantaríais
(ellos) se espantarían
Antepospretérito
(yo) me habría espantado(tú) te habrías espantado
(él) se habría espantado
(ns) nos habríamos espantado
(vs) os habríais espantado
(ellos) se habrían espantado
Subjuntivo
Presente
que (yo) me espanteque (tú) te espantes
que (él) se espante
que (ns) nos espantemos
que (vs) os espantéis
que (ellos) se espanten
Antepresente
que (yo) me haya espantadoque (tú) te hayas espantado
que (él) se haya espantado
que (ns) nos hayamos espantado
que (vs) os hayáis espantado
que (ellos) se hayan espantado
Pretérito
que (yo) me espantaraque (tú) te espantaras
que (él) se espantara
que (ns) nos espantáramos
que (vs) os espantarais
que (ellos) se espantaran
Antepretérito
que (yo) me hubiera espantadoque (tú) te hubieras espantado
que (él) se hubiera espantado
que (ns) nos hubiéramos espantado
que (vs) os hubierais espantado
que (ellos) se hubieran espantado
Pretérito (2)
que (yo) me espantaseque (tú) te espantases
que (él) se espantase
que (ns) nos espantásemos
que (vs) os espantaseis
que (ellos) se espantasen
Antepretérito (2)
que (yo) me hubiese espantadoque (tú) te hubieses espantado
que (él) se hubiese espantado
que (ns) nos hubiésemos espantado
que (vs) os hubieseis espantado
que (ellos) se hubiesen espantado
Futuro
que (yo) me espantareque (tú) te espantares
que (él) se espantare
que (ns) nos espantáremos
que (vs) os espantareis
que (ellos) se espantaren
Antefuturo
que (yo) me hubiere espantadoque (tú) te hubieres espantado
que (él) se hubiere espantado
que (ns) nos hubiéremos espantado
que (vs) os hubiereis espantado
que (ellos) se hubieren espantado
Imperativo
Imperativo
-espántate
espántese
espantémonos
espantaos
espántense
Imperativo negativo
-no te espantes
no se espante
no nos espantemos
no os espantéis
no se espanten
Infinitivo
Presente
espantarseCompuesto
haberse espantadoGerundio
Presente
espantándoseCompuesto
habiéndose espantadoParticipio
Participio
espantadoParticipio
-