Otra forma ensebar ? | no ensebar | feminino
Conjugación del verbo ENSEBAR
English translation: to teach - Traduction française : suijjer ; enduire de suif
Indicativo
Presente
(yo) ensebo(tú) ensebas
(él) enseba
(ns) ensebamos
(vs) ensebáis
(ellos) enseban
Antepresente
(yo) he ensebado(tú) has ensebado
(él) ha ensebado
(ns) hemos ensebado
(vs) habéis ensebado
(ellos) han ensebado
Copretérito
(yo) ensebaba(tú) ensebabas
(él) ensebaba
(ns) ensebábamos
(vs) ensebabais
(ellos) ensebaban
Antecopretérito
(yo) había ensebado(tú) habías ensebado
(él) había ensebado
(ns) habíamos ensebado
(vs) habíais ensebado
(ellos) habían ensebado
Pretérito
(yo) ensebé(tú) ensebaste
(él) ensebó
(ns) ensebamos
(vs) ensebasteis
(ellos) ensebaron
Antepretérito
(yo) hube ensebado(tú) hubiste ensebado
(él) hubo ensebado
(ns) hubimos ensebado
(vs) hubisteis ensebado
(ellos) hubieron ensebado
Futuro
(yo) ensebaré(tú) ensebarás
(él) ensebará
(ns) ensebaremos
(vs) ensebaréis
(ellos) ensebarán
Antefuturo
(yo) habré ensebado(tú) habrás ensebado
(él) habrá ensebado
(ns) habremos ensebado
(vs) habréis ensebado
(ellos) habrán ensebado
Pospretérito
(yo) ensebaría(tú) ensebarías
(él) ensebaría
(ns) ensebaríamos
(vs) ensebaríais
(ellos) ensebarían
Antepospretérito
(yo) habría ensebado(tú) habrías ensebado
(él) habría ensebado
(ns) habríamos ensebado
(vs) habríais ensebado
(ellos) habrían ensebado
Subjuntivo
Presente
que (yo) ensebeque (tú) ensebes
que (él) ensebe
que (ns) ensebemos
que (vs) ensebéis
que (ellos) enseben
Antepresente
que (yo) haya ensebadoque (tú) hayas ensebado
que (él) haya ensebado
que (ns) hayamos ensebado
que (vs) hayáis ensebado
que (ellos) hayan ensebado
Pretérito
que (yo) ensebaraque (tú) ensebaras
que (él) ensebara
que (ns) ensebáramos
que (vs) ensebarais
que (ellos) ensebaran
Antepretérito
que (yo) hubiera ensebadoque (tú) hubieras ensebado
que (él) hubiera ensebado
que (ns) hubiéramos ensebado
que (vs) hubierais ensebado
que (ellos) hubieran ensebado
Pretérito (2)
que (yo) ensebaseque (tú) ensebases
que (él) ensebase
que (ns) ensebásemos
que (vs) ensebaseis
que (ellos) ensebasen
Antepretérito (2)
que (yo) hubiese ensebadoque (tú) hubieses ensebado
que (él) hubiese ensebado
que (ns) hubiésemos ensebado
que (vs) hubieseis ensebado
que (ellos) hubiesen ensebado
Futuro
que (yo) ensebareque (tú) ensebares
que (él) ensebare
que (ns) ensebáremos
que (vs) ensebareis
que (ellos) ensebaren
Antefuturo
que (yo) hubiere ensebadoque (tú) hubieres ensebado
que (él) hubiere ensebado
que (ns) hubiéremos ensebado
que (vs) hubiereis ensebado
que (ellos) hubieren ensebado
Imperativo
Imperativo
-enseba
ensebe
ensebemos
ensebad
enseben
Imperativo negativo
-no ensebes
no ensebe
no ensebemos
no ensebéis
no enseben
Infinitivo
Presente
ensebarCompuesto
haber ensebadoGerundio
Presente
ensebandoCompuesto
habiendo ensebadoParticipio
Participio
ensebadoParticipio
-