logo

Accentos:

Otra forma enroñar ? | no enroñar | feminino | enroñarse


Conjugación del verbo ENROÑAR

Traduction française : rouiller

Indicativo

Presente
(yo) enroño
(tú) enroñas
(él) enroña
(ns) enroñamos
(vs) enroñáis
(ellos) enroñan
Antepresente
(yo) he enroñado
(tú) has enroñado
(él) ha enroñado
(ns) hemos enroñado
(vs) habéis enroñado
(ellos) han enroñado
Copretérito
(yo) enroñaba
(tú) enroñabas
(él) enroñaba
(ns) enroñábamos
(vs) enroñabais
(ellos) enroñaban
Antecopretérito
(yo) había enroñado
(tú) habías enroñado
(él) había enroñado
(ns) habíamos enroñado
(vs) habíais enroñado
(ellos) habían enroñado
Pretérito
(yo) enroñé
(tú) enroñaste
(él) enroñó
(ns) enroñamos
(vs) enroñasteis
(ellos) enroñaron
Antepretérito
(yo) hube enroñado
(tú) hubiste enroñado
(él) hubo enroñado
(ns) hubimos enroñado
(vs) hubisteis enroñado
(ellos) hubieron enroñado
Futuro
(yo) enroñaré
(tú) enroñarás
(él) enroñará
(ns) enroñaremos
(vs) enroñaréis
(ellos) enroñarán
Antefuturo
(yo) habré enroñado
(tú) habrás enroñado
(él) habrá enroñado
(ns) habremos enroñado
(vs) habréis enroñado
(ellos) habrán enroñado
Pospretérito
(yo) enroñaría
(tú) enroñarías
(él) enroñaría
(ns) enroñaríamos
(vs) enroñaríais
(ellos) enroñarían
Antepospretérito
(yo) habría enroñado
(tú) habrías enroñado
(él) habría enroñado
(ns) habríamos enroñado
(vs) habríais enroñado
(ellos) habrían enroñado
 
 

Subjuntivo

Presente
que (yo) enroñe
que (tú) enroñes
que (él) enroñe
que (ns) enroñemos
que (vs) enroñéis
que (ellos) enroñen
Antepresente
que (yo) haya enroñado
que (tú) hayas enroñado
que (él) haya enroñado
que (ns) hayamos enroñado
que (vs) hayáis enroñado
que (ellos) hayan enroñado
Pretérito
que (yo) enroñara
que (tú) enroñaras
que (él) enroñara
que (ns) enroñáramos
que (vs) enroñarais
que (ellos) enroñaran
Antepretérito
que (yo) hubiera enroñado
que (tú) hubieras enroñado
que (él) hubiera enroñado
que (ns) hubiéramos enroñado
que (vs) hubierais enroñado
que (ellos) hubieran enroñado
Pretérito (2)
que (yo) enroñase
que (tú) enroñases
que (él) enroñase
que (ns) enroñásemos
que (vs) enroñaseis
que (ellos) enroñasen
Antepretérito (2)
que (yo) hubiese enroñado
que (tú) hubieses enroñado
que (él) hubiese enroñado
que (ns) hubiésemos enroñado
que (vs) hubieseis enroñado
que (ellos) hubiesen enroñado
Futuro
que (yo) enroñare
que (tú) enroñares
que (él) enroñare
que (ns) enroñáremos
que (vs) enroñareis
que (ellos) enroñaren
Antefuturo
que (yo) hubiere enroñado
que (tú) hubieres enroñado
que (él) hubiere enroñado
que (ns) hubiéremos enroñado
que (vs) hubiereis enroñado
que (ellos) hubieren enroñado

Imperativo

Imperativo
-
enroña
enroñe
enroñemos
enroñad
enroñen
Imperativo negativo
-
no enroñes
no enroñe
no enroñemos
no enroñéis
no enroñen
 
 

Infinitivo

Presente
enroñar
Compuesto
haber enroñado
 
 

Gerundio

Presente
enroñando
Compuesto
habiendo enroñado
 
 

Participio

Participio
enroñado
Participio
-