Otra forma bizarrear ? | no bizarrear | feminino
Indicativo
Presente
(yo) bizarreo(tú) bizarreas
(él) bizarrea
(ns) bizarreamos
(vs) bizarreáis
(ellos) bizarrean
Antepresente
(yo) he bizarreado(tú) has bizarreado
(él) ha bizarreado
(ns) hemos bizarreado
(vs) habéis bizarreado
(ellos) han bizarreado
Copretérito
(yo) bizarreaba(tú) bizarreabas
(él) bizarreaba
(ns) bizarreábamos
(vs) bizarreabais
(ellos) bizarreaban
Antecopretérito
(yo) había bizarreado(tú) habías bizarreado
(él) había bizarreado
(ns) habíamos bizarreado
(vs) habíais bizarreado
(ellos) habían bizarreado
Pretérito
(yo) bizarreé(tú) bizarreaste
(él) bizarreó
(ns) bizarreamos
(vs) bizarreasteis
(ellos) bizarrearon
Antepretérito
(yo) hube bizarreado(tú) hubiste bizarreado
(él) hubo bizarreado
(ns) hubimos bizarreado
(vs) hubisteis bizarreado
(ellos) hubieron bizarreado
Futuro
(yo) bizarrearé(tú) bizarrearás
(él) bizarreará
(ns) bizarrearemos
(vs) bizarrearéis
(ellos) bizarrearán
Antefuturo
(yo) habré bizarreado(tú) habrás bizarreado
(él) habrá bizarreado
(ns) habremos bizarreado
(vs) habréis bizarreado
(ellos) habrán bizarreado
Pospretérito
(yo) bizarrearía(tú) bizarrearías
(él) bizarrearía
(ns) bizarrearíamos
(vs) bizarrearíais
(ellos) bizarrearían
Antepospretérito
(yo) habría bizarreado(tú) habrías bizarreado
(él) habría bizarreado
(ns) habríamos bizarreado
(vs) habríais bizarreado
(ellos) habrían bizarreado
Subjuntivo
Presente
que (yo) bizarreeque (tú) bizarrees
que (él) bizarree
que (ns) bizarreemos
que (vs) bizarreéis
que (ellos) bizarreen
Antepresente
que (yo) haya bizarreadoque (tú) hayas bizarreado
que (él) haya bizarreado
que (ns) hayamos bizarreado
que (vs) hayáis bizarreado
que (ellos) hayan bizarreado
Pretérito
que (yo) bizarrearaque (tú) bizarrearas
que (él) bizarreara
que (ns) bizarreáramos
que (vs) bizarrearais
que (ellos) bizarrearan
Antepretérito
que (yo) hubiera bizarreadoque (tú) hubieras bizarreado
que (él) hubiera bizarreado
que (ns) hubiéramos bizarreado
que (vs) hubierais bizarreado
que (ellos) hubieran bizarreado
Pretérito (2)
que (yo) bizarreaseque (tú) bizarreases
que (él) bizarrease
que (ns) bizarreásemos
que (vs) bizarreaseis
que (ellos) bizarreasen
Antepretérito (2)
que (yo) hubiese bizarreadoque (tú) hubieses bizarreado
que (él) hubiese bizarreado
que (ns) hubiésemos bizarreado
que (vs) hubieseis bizarreado
que (ellos) hubiesen bizarreado
Futuro
que (yo) bizarreareque (tú) bizarreares
que (él) bizarreare
que (ns) bizarreáremos
que (vs) bizarreareis
que (ellos) bizarrearen
Antefuturo
que (yo) hubiere bizarreadoque (tú) hubieres bizarreado
que (él) hubiere bizarreado
que (ns) hubiéremos bizarreado
que (vs) hubiereis bizarreado
que (ellos) hubieren bizarreado
Imperativo
Imperativo
-bizarrea
bizarree
bizarreemos
bizarread
bizarreen
Imperativo negativo
-no bizarrees
no bizarree
no bizarreemos
no bizarreéis
no bizarreen
Infinitivo
Presente
bizarrearCompuesto
haber bizarreadoGerundio
Presente
bizarreandoCompuesto
habiendo bizarreadoParticipio
Participio
bizarreadoParticipio
-