logo

Accentos:

Otra forma asordar ? | no asordar | feminino


Conjugación del verbo ASORDAR

Traduction française : assourdir

Indicativo

Presente
(yo) asordo
(tú) asordas
(él) asorda
(ns) asordamos
(vs) asordáis
(ellos) asordan
Antepresente
(yo) he asordado
(tú) has asordado
(él) ha asordado
(ns) hemos asordado
(vs) habéis asordado
(ellos) han asordado
Copretérito
(yo) asordaba
(tú) asordabas
(él) asordaba
(ns) asordábamos
(vs) asordabais
(ellos) asordaban
Antecopretérito
(yo) había asordado
(tú) habías asordado
(él) había asordado
(ns) habíamos asordado
(vs) habíais asordado
(ellos) habían asordado
Pretérito
(yo) asordé
(tú) asordaste
(él) asordó
(ns) asordamos
(vs) asordasteis
(ellos) asordaron
Antepretérito
(yo) hube asordado
(tú) hubiste asordado
(él) hubo asordado
(ns) hubimos asordado
(vs) hubisteis asordado
(ellos) hubieron asordado
Futuro
(yo) asordaré
(tú) asordarás
(él) asordará
(ns) asordaremos
(vs) asordaréis
(ellos) asordarán
Antefuturo
(yo) habré asordado
(tú) habrás asordado
(él) habrá asordado
(ns) habremos asordado
(vs) habréis asordado
(ellos) habrán asordado
Pospretérito
(yo) asordaría
(tú) asordarías
(él) asordaría
(ns) asordaríamos
(vs) asordaríais
(ellos) asordarían
Antepospretérito
(yo) habría asordado
(tú) habrías asordado
(él) habría asordado
(ns) habríamos asordado
(vs) habríais asordado
(ellos) habrían asordado
 
 

Subjuntivo

Presente
que (yo) asorde
que (tú) asordes
que (él) asorde
que (ns) asordemos
que (vs) asordéis
que (ellos) asorden
Antepresente
que (yo) haya asordado
que (tú) hayas asordado
que (él) haya asordado
que (ns) hayamos asordado
que (vs) hayáis asordado
que (ellos) hayan asordado
Pretérito
que (yo) asordara
que (tú) asordaras
que (él) asordara
que (ns) asordáramos
que (vs) asordarais
que (ellos) asordaran
Antepretérito
que (yo) hubiera asordado
que (tú) hubieras asordado
que (él) hubiera asordado
que (ns) hubiéramos asordado
que (vs) hubierais asordado
que (ellos) hubieran asordado
Pretérito (2)
que (yo) asordase
que (tú) asordases
que (él) asordase
que (ns) asordásemos
que (vs) asordaseis
que (ellos) asordasen
Antepretérito (2)
que (yo) hubiese asordado
que (tú) hubieses asordado
que (él) hubiese asordado
que (ns) hubiésemos asordado
que (vs) hubieseis asordado
que (ellos) hubiesen asordado
Futuro
que (yo) asordare
que (tú) asordares
que (él) asordare
que (ns) asordáremos
que (vs) asordareis
que (ellos) asordaren
Antefuturo
que (yo) hubiere asordado
que (tú) hubieres asordado
que (él) hubiere asordado
que (ns) hubiéremos asordado
que (vs) hubiereis asordado
que (ellos) hubieren asordado

Imperativo

Imperativo
-
asorda
asorde
asordemos
asordad
asorden
Imperativo negativo
-
no asordes
no asorde
no asordemos
no asordéis
no asorden
 
 

Infinitivo

Presente
asordar
Compuesto
haber asordado
 
 

Gerundio

Presente
asordando
Compuesto
habiendo asordado
 
 

Participio

Participio
asordado
Participio
-