logo

Acentos:

Conjugação alternativa desentonar ? | remova a negação | feminino | desentonarse


Conjugação do verbo espanhol DESENTONAR

Traduction française : détonner ; chanter faux ; élever la voix

Indicativo

Presente
(yo) no desentono
(tú) no desentonas
(él) no desentona
(ns) no desentonamos
(vs) no desentonáis
(ellos) no desentonan
Pretérito perfecto compuesto
(yo) no he desentonado
(tú) no has desentonado
(él) no ha desentonado
(ns) no hemos desentonado
(vs) no habéis desentonado
(ellos) no han desentonado
Pretérito imperfecto
(yo) no desentonaba
(tú) no desentonabas
(él) no desentonaba
(ns) no desentonábamos
(vs) no desentonabais
(ellos) no desentonaban
Pretérito pluscuamperfecto
(yo) no había desentonado
(tú) no habías desentonado
(él) no había desentonado
(ns) no habíamos desentonado
(vs) no habíais desentonado
(ellos) no habían desentonado
Pretérito perfecto simple
(yo) no desentoné
(tú) no desentonaste
(él) no desentonó
(ns) no desentonamos
(vs) no desentonasteis
(ellos) no desentonaron
Pretérito anterior
(yo) no hube desentonado
(tú) no hubiste desentonado
(él) no hubo desentonado
(ns) no hubimos desentonado
(vs) no hubisteis desentonado
(ellos) no hubieron desentonado
Futuro simple
(yo) no desentonaré
(tú) no desentonarás
(él) no desentonará
(ns) no desentonaremos
(vs) no desentonaréis
(ellos) no desentonarán
Futuro perfecto
(yo) no habré desentonado
(tú) no habrás desentonado
(él) no habrá desentonado
(ns) no habremos desentonado
(vs) no habréis desentonado
(ellos) no habrán desentonado
Condicional simple
(yo) no desentonaría
(tú) no desentonarías
(él) no desentonaría
(ns) no desentonaríamos
(vs) no desentonaríais
(ellos) no desentonarían
Condicional perfecto
(yo) no habría desentonado
(tú) no habrías desentonado
(él) no habría desentonado
(ns) no habríamos desentonado
(vs) no habríais desentonado
(ellos) no habrían desentonado
 
 

Subjuntivo

Presente
que (yo) no desentone
que (tú) no desentones
que (él) no desentone
que (ns) no desentonemos
que (vs) no desentonéis
que (ellos) no desentonen
Pretérito perfecto
que (yo) no haya desentonado
que (tú) no hayas desentonado
que (él) no haya desentonado
que (ns) no hayamos desentonado
que (vs) no hayáis desentonado
que (ellos) no hayan desentonado
Pretérito imperfecto
que (yo) no desentonara
que (tú) no desentonaras
que (él) no desentonara
que (ns) no desentonáramos
que (vs) no desentonarais
que (ellos) no desentonaran
Pretérito pluscuamperfecto
que (yo) no hubiera desentonado
que (tú) no hubieras desentonado
que (él) no hubiera desentonado
que (ns) no hubiéramos desentonado
que (vs) no hubierais desentonado
que (ellos) no hubieran desentonado
Pretérito Imperfecto (2)
que (yo) no desentonase
que (tú) no desentonases
que (él) no desentonase
que (ns) no desentonásemos
que (vs) no desentonaseis
que (ellos) no desentonasen
Pretérito pluscuamperfecto (2)
que (yo) no hubiese desentonado
que (tú) no hubieses desentonado
que (él) no hubiese desentonado
que (ns) no hubiésemos desentonado
que (vs) no hubieseis desentonado
que (ellos) no hubiesen desentonado
Futuro simple
que (yo) no desentonare
que (tú) no desentonares
que (él) no desentonare
que (ns) no desentonáremos
que (vs) no desentonareis
que (ellos) no desentonaren
Futuro perfecto
que (yo) no hubiere desentonado
que (tú) no hubieres desentonado
que (él) no hubiere desentonado
que (ns) no hubiéremos desentonado
que (vs) no hubiereis desentonado
que (ellos) no hubieren desentonado

Imperativo

Imperativo
-
desentona
desentone
desentonemos
desentonad
desentonen
Imperativo negativo
-
no desentones
no desentone
no desentonemos
no desentonéis
no desentonen
 
 

Infinitivo

Presente
no desentonar
Compuesto
no haber desentonado
 
 

Gerundio

Presente
no desentonando
Compuesto
no habiendo desentonado
 
 

Participio

Participio
desentonado
Participio
-