Otra forma desentonarse ? | no desentonar | feminino | Eliminar el "se"
Nombre de los tiempos francés | español (España) | español (América Latina) | inglés
Indicativo
Presente
(yo) me desentono(tú) te desentonas
(él) se desentona
(ns) nos desentonamos
(vs) os desentonáis
(ellos) se desentonan
Pretérito perfecto compuesto
(yo) me he desentonado(tú) te has desentonado
(él) se ha desentonado
(ns) nos hemos desentonado
(vs) os habéis desentonado
(ellos) se han desentonado
Pretérito imperfecto
(yo) me desentonaba(tú) te desentonabas
(él) se desentonaba
(ns) nos desentonábamos
(vs) os desentonabais
(ellos) se desentonaban
Pretérito pluscuamperfecto
(yo) me había desentonado(tú) te habías desentonado
(él) se había desentonado
(ns) nos habíamos desentonado
(vs) os habíais desentonado
(ellos) se habían desentonado
Pretérito perfecto simple
(yo) me desentoné(tú) te desentonaste
(él) se desentonó
(ns) nos desentonamos
(vs) os desentonasteis
(ellos) se desentonaron
Pretérito anterior
(yo) me hube desentonado(tú) te hubiste desentonado
(él) se hubo desentonado
(ns) nos hubimos desentonado
(vs) os hubisteis desentonado
(ellos) se hubieron desentonado
Futuro simple
(yo) me desentonaré(tú) te desentonarás
(él) se desentonará
(ns) nos desentonaremos
(vs) os desentonaréis
(ellos) se desentonarán
Futuro perfecto
(yo) me habré desentonado(tú) te habrás desentonado
(él) se habrá desentonado
(ns) nos habremos desentonado
(vs) os habréis desentonado
(ellos) se habrán desentonado
Condicional simple
(yo) me desentonaría(tú) te desentonarías
(él) se desentonaría
(ns) nos desentonaríamos
(vs) os desentonaríais
(ellos) se desentonarían
Condicional perfecto
(yo) me habría desentonado(tú) te habrías desentonado
(él) se habría desentonado
(ns) nos habríamos desentonado
(vs) os habríais desentonado
(ellos) se habrían desentonado
Subjuntivo
Presente
que (yo) me desentoneque (tú) te desentones
que (él) se desentone
que (ns) nos desentonemos
que (vs) os desentonéis
que (ellos) se desentonen
Pretérito perfecto
que (yo) me haya desentonadoque (tú) te hayas desentonado
que (él) se haya desentonado
que (ns) nos hayamos desentonado
que (vs) os hayáis desentonado
que (ellos) se hayan desentonado
Pretérito imperfecto
que (yo) me desentonaraque (tú) te desentonaras
que (él) se desentonara
que (ns) nos desentonáramos
que (vs) os desentonarais
que (ellos) se desentonaran
Pretérito pluscuamperfecto
que (yo) me hubiera desentonadoque (tú) te hubieras desentonado
que (él) se hubiera desentonado
que (ns) nos hubiéramos desentonado
que (vs) os hubierais desentonado
que (ellos) se hubieran desentonado
Pretérito Imperfecto (2)
que (yo) me desentonaseque (tú) te desentonases
que (él) se desentonase
que (ns) nos desentonásemos
que (vs) os desentonaseis
que (ellos) se desentonasen
Pretérito pluscuamperfecto (2)
que (yo) me hubiese desentonadoque (tú) te hubieses desentonado
que (él) se hubiese desentonado
que (ns) nos hubiésemos desentonado
que (vs) os hubieseis desentonado
que (ellos) se hubiesen desentonado
Futuro simple
que (yo) me desentonareque (tú) te desentonares
que (él) se desentonare
que (ns) nos desentonáremos
que (vs) os desentonareis
que (ellos) se desentonaren
Futuro perfecto
que (yo) me hubiere desentonadoque (tú) te hubieres desentonado
que (él) se hubiere desentonado
que (ns) nos hubiéremos desentonado
que (vs) os hubiereis desentonado
que (ellos) se hubieren desentonado
Imperativo
Imperativo
-desentónate
desentónese
desentonémonos
desentonaos
desentónense
Imperativo negativo
-no te desentones
no se desentone
no nos desentonemos
no os desentonéis
no se desentonen
Infinitivo
Presente
desentonarseCompuesto
haberse desentonadoGerundio
Presente
desentonándoseCompuesto
habiéndose desentonadoParticipio
Participio
desentonadoParticipio
-