Otra forma epilogar ? | no epilogar | feminino
Indicativo
Presente
(yo) epilogo(tú) epilogas
(él) epiloga
(ns) epilogamos
(vs) epilogáis
(ellos) epilogan
Antepresente
(yo) he epilogado(tú) has epilogado
(él) ha epilogado
(ns) hemos epilogado
(vs) habéis epilogado
(ellos) han epilogado
Copretérito
(yo) epilogaba(tú) epilogabas
(él) epilogaba
(ns) epilogábamos
(vs) epilogabais
(ellos) epilogaban
Antecopretérito
(yo) había epilogado(tú) habías epilogado
(él) había epilogado
(ns) habíamos epilogado
(vs) habíais epilogado
(ellos) habían epilogado
Pretérito
(yo) epilogué(tú) epilogaste
(él) epilogó
(ns) epilogamos
(vs) epilogasteis
(ellos) epilogaron
Antepretérito
(yo) hube epilogado(tú) hubiste epilogado
(él) hubo epilogado
(ns) hubimos epilogado
(vs) hubisteis epilogado
(ellos) hubieron epilogado
Futuro
(yo) epilogaré(tú) epilogarás
(él) epilogará
(ns) epilogaremos
(vs) epilogaréis
(ellos) epilogarán
Antefuturo
(yo) habré epilogado(tú) habrás epilogado
(él) habrá epilogado
(ns) habremos epilogado
(vs) habréis epilogado
(ellos) habrán epilogado
Pospretérito
(yo) epilogaría(tú) epilogarías
(él) epilogaría
(ns) epilogaríamos
(vs) epilogaríais
(ellos) epilogarían
Antepospretérito
(yo) habría epilogado(tú) habrías epilogado
(él) habría epilogado
(ns) habríamos epilogado
(vs) habríais epilogado
(ellos) habrían epilogado
Subjuntivo
Presente
que (yo) epilogueque (tú) epilogues
que (él) epilogue
que (ns) epiloguemos
que (vs) epiloguéis
que (ellos) epiloguen
Antepresente
que (yo) haya epilogadoque (tú) hayas epilogado
que (él) haya epilogado
que (ns) hayamos epilogado
que (vs) hayáis epilogado
que (ellos) hayan epilogado
Pretérito
que (yo) epilogaraque (tú) epilogaras
que (él) epilogara
que (ns) epilogáramos
que (vs) epilogarais
que (ellos) epilogaran
Antepretérito
que (yo) hubiera epilogadoque (tú) hubieras epilogado
que (él) hubiera epilogado
que (ns) hubiéramos epilogado
que (vs) hubierais epilogado
que (ellos) hubieran epilogado
Pretérito (2)
que (yo) epilogaseque (tú) epilogases
que (él) epilogase
que (ns) epilogásemos
que (vs) epilogaseis
que (ellos) epilogasen
Antepretérito (2)
que (yo) hubiese epilogadoque (tú) hubieses epilogado
que (él) hubiese epilogado
que (ns) hubiésemos epilogado
que (vs) hubieseis epilogado
que (ellos) hubiesen epilogado
Futuro
que (yo) epilogareque (tú) epilogares
que (él) epilogare
que (ns) epilogáremos
que (vs) epilogareis
que (ellos) epilogaren
Antefuturo
que (yo) hubiere epilogadoque (tú) hubieres epilogado
que (él) hubiere epilogado
que (ns) hubiéremos epilogado
que (vs) hubiereis epilogado
que (ellos) hubieren epilogado
Imperativo
Imperativo
-epiloga
epilogue
epiloguemos
epilogad
epiloguen
Imperativo negativo
-no epilogues
no epilogue
no epiloguemos
no epiloguéis
no epiloguen
Infinitivo
Presente
epilogarCompuesto
haber epilogadoGerundio
Presente
epilogandoCompuesto
habiendo epilogadoParticipio
Participio
epilogadoParticipio
-