logo

Accentos:

Otra forma ensañarse ? | no ensañar | masculino | Eliminar el "se"


Conjugación del verbo ENSAÑARSE

Traduction française : irriter ; rendre furieux ; s'acharner

Indicativo

Presente
(yo) me ensaño
(tú) te ensañas
(ella) se ensaña
(ns) nos ensañamos
(vs) os ensañáis
(ellas) se ensañan
Antepresente
(yo) me he ensañado
(tú) te has ensañado
(ella) se ha ensañado
(ns) nos hemos ensañado
(vs) os habéis ensañado
(ellas) se han ensañado
Copretérito
(yo) me ensañaba
(tú) te ensañabas
(ella) se ensañaba
(ns) nos ensañábamos
(vs) os ensañabais
(ellas) se ensañaban
Antecopretérito
(yo) me había ensañado
(tú) te habías ensañado
(ella) se había ensañado
(ns) nos habíamos ensañado
(vs) os habíais ensañado
(ellas) se habían ensañado
Pretérito
(yo) me ensañé
(tú) te ensañaste
(ella) se ensañó
(ns) nos ensañamos
(vs) os ensañasteis
(ellas) se ensañaron
Antepretérito
(yo) me hube ensañado
(tú) te hubiste ensañado
(ella) se hubo ensañado
(ns) nos hubimos ensañado
(vs) os hubisteis ensañado
(ellas) se hubieron ensañado
Futuro
(yo) me ensañaré
(tú) te ensañarás
(ella) se ensañará
(ns) nos ensañaremos
(vs) os ensañaréis
(ellas) se ensañarán
Antefuturo
(yo) me habré ensañado
(tú) te habrás ensañado
(ella) se habrá ensañado
(ns) nos habremos ensañado
(vs) os habréis ensañado
(ellas) se habrán ensañado
Pospretérito
(yo) me ensañaría
(tú) te ensañarías
(ella) se ensañaría
(ns) nos ensañaríamos
(vs) os ensañaríais
(ellas) se ensañarían
Antepospretérito
(yo) me habría ensañado
(tú) te habrías ensañado
(ella) se habría ensañado
(ns) nos habríamos ensañado
(vs) os habríais ensañado
(ellas) se habrían ensañado
 
 

Subjuntivo

Presente
que (yo) me ensañe
que (tú) te ensañes
que (ella) se ensañe
que (ns) nos ensañemos
que (vs) os ensañéis
que (ellas) se ensañen
Antepresente
que (yo) me haya ensañado
que (tú) te hayas ensañado
que (ella) se haya ensañado
que (ns) nos hayamos ensañado
que (vs) os hayáis ensañado
que (ellas) se hayan ensañado
Pretérito
que (yo) me ensañara
que (tú) te ensañaras
que (ella) se ensañara
que (ns) nos ensañáramos
que (vs) os ensañarais
que (ellas) se ensañaran
Antepretérito
que (yo) me hubiera ensañado
que (tú) te hubieras ensañado
que (ella) se hubiera ensañado
que (ns) nos hubiéramos ensañado
que (vs) os hubierais ensañado
que (ellas) se hubieran ensañado
Pretérito (2)
que (yo) me ensañase
que (tú) te ensañases
que (ella) se ensañase
que (ns) nos ensañásemos
que (vs) os ensañaseis
que (ellas) se ensañasen
Antepretérito (2)
que (yo) me hubiese ensañado
que (tú) te hubieses ensañado
que (ella) se hubiese ensañado
que (ns) nos hubiésemos ensañado
que (vs) os hubieseis ensañado
que (ellas) se hubiesen ensañado
Futuro
que (yo) me ensañare
que (tú) te ensañares
que (ella) se ensañare
que (ns) nos ensañáremos
que (vs) os ensañareis
que (ellas) se ensañaren
Antefuturo
que (yo) me hubiere ensañado
que (tú) te hubieres ensañado
que (ella) se hubiere ensañado
que (ns) nos hubiéremos ensañado
que (vs) os hubiereis ensañado
que (ellas) se hubieren ensañado

Imperativo

Imperativo
-
ensáñate
ensáñese
ensañémonos
ensañaos
ensáñense
Imperativo negativo
-
no te ensañes
no se ensañe
no nos ensañemos
no os ensañéis
no se ensañen
 
 

Infinitivo

Presente
ensañarse
Compuesto
haberse ensañado
 
 

Gerundio

Presente
ensañándose
Compuesto
habiéndose ensañado
 
 

Participio

Participio
ensañado
Participio
-