logo

Accentos:

Otra forma enhornar ? | no enhornar | masculino


Conjugación del verbo ENHORNAR

Traduction française : enfourner

Indicativo

Presente
(yo) enhorno
(tú) enhornas
(ella) enhorna
(ns) enhornamos
(vs) enhornáis
(ellas) enhornan
Antepresente
(yo) he enhornado
(tú) has enhornado
(ella) ha enhornado
(ns) hemos enhornado
(vs) habéis enhornado
(ellas) han enhornado
Copretérito
(yo) enhornaba
(tú) enhornabas
(ella) enhornaba
(ns) enhornábamos
(vs) enhornabais
(ellas) enhornaban
Antecopretérito
(yo) había enhornado
(tú) habías enhornado
(ella) había enhornado
(ns) habíamos enhornado
(vs) habíais enhornado
(ellas) habían enhornado
Pretérito
(yo) enhorné
(tú) enhornaste
(ella) enhornó
(ns) enhornamos
(vs) enhornasteis
(ellas) enhornaron
Antepretérito
(yo) hube enhornado
(tú) hubiste enhornado
(ella) hubo enhornado
(ns) hubimos enhornado
(vs) hubisteis enhornado
(ellas) hubieron enhornado
Futuro
(yo) enhornaré
(tú) enhornarás
(ella) enhornará
(ns) enhornaremos
(vs) enhornaréis
(ellas) enhornarán
Antefuturo
(yo) habré enhornado
(tú) habrás enhornado
(ella) habrá enhornado
(ns) habremos enhornado
(vs) habréis enhornado
(ellas) habrán enhornado
Pospretérito
(yo) enhornaría
(tú) enhornarías
(ella) enhornaría
(ns) enhornaríamos
(vs) enhornaríais
(ellas) enhornarían
Antepospretérito
(yo) habría enhornado
(tú) habrías enhornado
(ella) habría enhornado
(ns) habríamos enhornado
(vs) habríais enhornado
(ellas) habrían enhornado
 
 

Subjuntivo

Presente
que (yo) enhorne
que (tú) enhornes
que (ella) enhorne
que (ns) enhornemos
que (vs) enhornéis
que (ellas) enhornen
Antepresente
que (yo) haya enhornado
que (tú) hayas enhornado
que (ella) haya enhornado
que (ns) hayamos enhornado
que (vs) hayáis enhornado
que (ellas) hayan enhornado
Pretérito
que (yo) enhornara
que (tú) enhornaras
que (ella) enhornara
que (ns) enhornáramos
que (vs) enhornarais
que (ellas) enhornaran
Antepretérito
que (yo) hubiera enhornado
que (tú) hubieras enhornado
que (ella) hubiera enhornado
que (ns) hubiéramos enhornado
que (vs) hubierais enhornado
que (ellas) hubieran enhornado
Pretérito (2)
que (yo) enhornase
que (tú) enhornases
que (ella) enhornase
que (ns) enhornásemos
que (vs) enhornaseis
que (ellas) enhornasen
Antepretérito (2)
que (yo) hubiese enhornado
que (tú) hubieses enhornado
que (ella) hubiese enhornado
que (ns) hubiésemos enhornado
que (vs) hubieseis enhornado
que (ellas) hubiesen enhornado
Futuro
que (yo) enhornare
que (tú) enhornares
que (ella) enhornare
que (ns) enhornáremos
que (vs) enhornareis
que (ellas) enhornaren
Antefuturo
que (yo) hubiere enhornado
que (tú) hubieres enhornado
que (ella) hubiere enhornado
que (ns) hubiéremos enhornado
que (vs) hubiereis enhornado
que (ellas) hubieren enhornado

Imperativo

Imperativo
-
enhorna
enhorne
enhornemos
enhornad
enhornen
Imperativo negativo
-
no enhornes
no enhorne
no enhornemos
no enhornéis
no enhornen
 
 

Infinitivo

Presente
enhornar
Compuesto
haber enhornado
 
 

Gerundio

Presente
enhornando
Compuesto
habiendo enhornado
 
 

Participio

Participio
enhornado
Participio
-