Otra forma desensañarse ? | eliminar la negación | feminino | Eliminar el "se"
Indicativo
Presente
(yo) no me desensaño(tú) no te desensañas
(él) no se desensaña
(ns) no nos desensañamos
(vs) no os desensañáis
(ellos) no se desensañan
Antepresente
(yo) no me he desensañado(tú) no te has desensañado
(él) no se ha desensañado
(ns) no nos hemos desensañado
(vs) no os habéis desensañado
(ellos) no se han desensañado
Copretérito
(yo) no me desensañaba(tú) no te desensañabas
(él) no se desensañaba
(ns) no nos desensañábamos
(vs) no os desensañabais
(ellos) no se desensañaban
Antecopretérito
(yo) no me había desensañado(tú) no te habías desensañado
(él) no se había desensañado
(ns) no nos habíamos desensañado
(vs) no os habíais desensañado
(ellos) no se habían desensañado
Pretérito
(yo) no me desensañé(tú) no te desensañaste
(él) no se desensañó
(ns) no nos desensañamos
(vs) no os desensañasteis
(ellos) no se desensañaron
Antepretérito
(yo) no me hube desensañado(tú) no te hubiste desensañado
(él) no se hubo desensañado
(ns) no nos hubimos desensañado
(vs) no os hubisteis desensañado
(ellos) no se hubieron desensañado
Futuro
(yo) no me desensañaré(tú) no te desensañarás
(él) no se desensañará
(ns) no nos desensañaremos
(vs) no os desensañaréis
(ellos) no se desensañarán
Antefuturo
(yo) no me habré desensañado(tú) no te habrás desensañado
(él) no se habrá desensañado
(ns) no nos habremos desensañado
(vs) no os habréis desensañado
(ellos) no se habrán desensañado
Pospretérito
(yo) no me desensañaría(tú) no te desensañarías
(él) no se desensañaría
(ns) no nos desensañaríamos
(vs) no os desensañaríais
(ellos) no se desensañarían
Antepospretérito
(yo) no me habría desensañado(tú) no te habrías desensañado
(él) no se habría desensañado
(ns) no nos habríamos desensañado
(vs) no os habríais desensañado
(ellos) no se habrían desensañado
Subjuntivo
Presente
que (yo) no me desensañeque (tú) no te desensañes
que (él) no se desensañe
que (ns) no nos desensañemos
que (vs) no os desensañéis
que (ellos) no se desensañen
Antepresente
que (yo) no me haya desensañadoque (tú) no te hayas desensañado
que (él) no se haya desensañado
que (ns) no nos hayamos desensañado
que (vs) no os hayáis desensañado
que (ellos) no se hayan desensañado
Pretérito
que (yo) no me desensañaraque (tú) no te desensañaras
que (él) no se desensañara
que (ns) no nos desensañáramos
que (vs) no os desensañarais
que (ellos) no se desensañaran
Antepretérito
que (yo) no me hubiera desensañadoque (tú) no te hubieras desensañado
que (él) no se hubiera desensañado
que (ns) no nos hubiéramos desensañado
que (vs) no os hubierais desensañado
que (ellos) no se hubieran desensañado
Pretérito (2)
que (yo) no me desensañaseque (tú) no te desensañases
que (él) no se desensañase
que (ns) no nos desensañásemos
que (vs) no os desensañaseis
que (ellos) no se desensañasen
Antepretérito (2)
que (yo) no me hubiese desensañadoque (tú) no te hubieses desensañado
que (él) no se hubiese desensañado
que (ns) no nos hubiésemos desensañado
que (vs) no os hubieseis desensañado
que (ellos) no se hubiesen desensañado
Futuro
que (yo) no me desensañareque (tú) no te desensañares
que (él) no se desensañare
que (ns) no nos desensañáremos
que (vs) no os desensañareis
que (ellos) no se desensañaren
Antefuturo
que (yo) no me hubiere desensañadoque (tú) no te hubieres desensañado
que (él) no se hubiere desensañado
que (ns) no nos hubiéremos desensañado
que (vs) no os hubiereis desensañado
que (ellos) no se hubieren desensañado
Imperativo
Imperativo
-desensáñate
desensáñese
desensañémonos
desensañaos
desensáñense
Imperativo negativo
-no te desensañes
no se desensañe
no nos desensañemos
no os desensañéis
no se desensañen
Infinitivo
Presente
no desensañarseCompuesto
no haberse desensañadoGerundio
Presente
desensañándoseCompuesto
no habiéndose desensañadoParticipio
Participio
desensañadoParticipio
-