El Conjugador
OTOñAR


Indicativo

Presente

Pretérito perfecto compuesto

Pretérito imperfecto

Pretérito pluscuamperfecto

(yo) otoño
(tú) otoñas
(él) otoña
(ns) otoñamos
(vs) otoñáis
(ellos) otoñan
(yo) he otoñado
(tú) has otoñado
(él) ha otoñado
(ns) hemos otoñado
(vs) habéis otoñado
(ellos) han otoñado
(yo) otoñaba
(tú) otoñabas
(él) otoñaba
(ns) otoñábamos
(vs) otoñabais
(ellos) otoñaban
(yo) había otoñado
(tú) habías otoñado
(él) había otoñado
(ns) habíamos otoñado
(vs) habíais otoñado
(ellos) habían otoñado

Pretérito perfecto simple

Pretérito anterior

Futuro simple

Futuro perfecto

(yo) otoñé
(tú) otoñaste
(él) otoñó
(ns) otoñamos
(vs) otoñasteis
(ellos) otoñaron
(yo) hube otoñado
(tú) hubiste otoñado
(él) hubo otoñado
(ns) hubimos otoñado
(vs) hubisteis otoñado
(ellos) hubieron otoñado
(yo) otoñaré
(tú) otoñarás
(él) otoñará
(ns) otoñaremos
(vs) otoñaréis
(ellos) otoñarán
(yo) habré otoñado
(tú) habrás otoñado
(él) habrá otoñado
(ns) habremos otoñado
(vs) habréis otoñado
(ellos) habrán otoñado

Condicional simple

Condicional perfecto

Imperativo

Imperativo negativo

(yo) otoñaría
(tú) otoñarías
(él) otoñaría
(ns) otoñaríamos
(vs) otoñaríais
(ellos) otoñarían
(yo) habría otoñado
(tú) habrías otoñado
(él) habría otoñado
(ns) habríamos otoñado
(vs) habríais otoñado
(ellos) habrían otoñado
-
otoña
otoñe
otoñemos
otoñad
otoñen
-
no otoñes
no otoñe
no otoñemos
no otoñéis
no otoñen

Subjuntivo

Presente

Pretérito perfecto

Pretérito imperfecto

Pretérito pluscuamperfecto

que (yo) otoñe
que (tú) otoñes
que (él) otoñe
que (ns) otoñemos
que (vs) otoñéis
que (ellos) otoñen
que (yo) haya otoñado
que (tú) hayas otoñado
que (él) haya otoñado
que (ns) hayamos otoñado
que (vs) hayáis otoñado
que (ellos) hayan otoñado
que (yo) otoñara
que (tú) otoñaras
que (él) otoñara
que (ns) otoñáramos
que (vs) otoñarais
que (ellos) otoñaran
que (yo) hubiera otoñado
que (tú) hubieras otoñado
que (él) hubiera otoñado
que (ns) hubiéramos otoñado
que (vs) hubierais otoñado
que (ellos) hubieran otoñado

Pretérito Imperfecto (2)

Pretérito pluscuamperfecto (2)

Futuro simple

Futuro perfecto

que (yo) otoñase
que (tú) otoñases
que (él) otoñase
que (ns) otoñásemos
que (vs) otoñaseis
que (ellos) otoñasen
que (yo) hubiese otoñado
que (tú) hubieses otoñado
que (él) hubiese otoñado
que (ns) hubiésemos otoñado
que (vs) hubieseis otoñado
que (ellos) hubiesen otoñado
que (yo) otoñare
que (tú) otoñares
que (él) otoñare
que (ns) otoñáremos
que (vs) otoñareis
que (ellos) otoñaren
que (yo) hubiere otoñado
que (tú) hubieres otoñado
que (él) hubiere otoñado
que (ns) hubiéremos otoñado
que (vs) hubiereis otoñado
que (ellos) hubieren otoñado

Infinitivo

Gerundio

Presente

Compuesto

Presente

Compuesto

otoñarhaber otoñadootoñandohabiendo otoñado

Participio

Participio

Participio

 

 

otoñado-