El Conjugador
EPILOGAR


Indicativo

Presente

Pretérito perfecto compuesto

Pretérito imperfecto

Pretérito pluscuamperfecto

(yo) epilogo
(tú) epilogas
(él) epiloga
(ns) epilogamos
(vs) epilogáis
(ellos) epilogan
(yo) he epilogado
(tú) has epilogado
(él) ha epilogado
(ns) hemos epilogado
(vs) habéis epilogado
(ellos) han epilogado
(yo) epilogaba
(tú) epilogabas
(él) epilogaba
(ns) epilogábamos
(vs) epilogabais
(ellos) epilogaban
(yo) había epilogado
(tú) habías epilogado
(él) había epilogado
(ns) habíamos epilogado
(vs) habíais epilogado
(ellos) habían epilogado

Pretérito perfecto simple

Pretérito anterior

Futuro simple

Futuro perfecto

(yo) epilog
(tú) epilogaste
(él) epilogó
(ns) epilogamos
(vs) epilogasteis
(ellos) epilogaron
(yo) hube epilogado
(tú) hubiste epilogado
(él) hubo epilogado
(ns) hubimos epilogado
(vs) hubisteis epilogado
(ellos) hubieron epilogado
(yo) epilogaré
(tú) epilogarás
(él) epilogará
(ns) epilogaremos
(vs) epilogaréis
(ellos) epilogarán
(yo) habré epilogado
(tú) habrás epilogado
(él) habrá epilogado
(ns) habremos epilogado
(vs) habréis epilogado
(ellos) habrán epilogado

Condicional simple

Condicional perfecto

Imperativo

Imperativo negativo

(yo) epilogaría
(tú) epilogarías
(él) epilogaría
(ns) epilogaríamos
(vs) epilogaríais
(ellos) epilogarían
(yo) habría epilogado
(tú) habrías epilogado
(él) habría epilogado
(ns) habríamos epilogado
(vs) habríais epilogado
(ellos) habrían epilogado
-
epiloga
epilogue
epiloguemos
epilogad
epiloguen
-
no epilogues
no epilogue
no epiloguemos
no epiloguéis
no epiloguen

Subjuntivo

Presente

Pretérito perfecto

Pretérito imperfecto

Pretérito pluscuamperfecto

que (yo) epilogue
que (tú) epilogues
que (él) epilogue
que (ns) epiloguemos
que (vs) epiloguéis
que (ellos) epiloguen
que (yo) haya epilogado
que (tú) hayas epilogado
que (él) haya epilogado
que (ns) hayamos epilogado
que (vs) hayáis epilogado
que (ellos) hayan epilogado
que (yo) epilogara
que (tú) epilogaras
que (él) epilogara
que (ns) epilogáramos
que (vs) epilogarais
que (ellos) epilogaran
que (yo) hubiera epilogado
que (tú) hubieras epilogado
que (él) hubiera epilogado
que (ns) hubiéramos epilogado
que (vs) hubierais epilogado
que (ellos) hubieran epilogado

Pretérito Imperfecto (2)

Pretérito pluscuamperfecto (2)

Futuro simple

Futuro perfecto

que (yo) epilogase
que (tú) epilogases
que (él) epilogase
que (ns) epilogásemos
que (vs) epilogaseis
que (ellos) epilogasen
que (yo) hubiese epilogado
que (tú) hubieses epilogado
que (él) hubiese epilogado
que (ns) hubiésemos epilogado
que (vs) hubieseis epilogado
que (ellos) hubiesen epilogado
que (yo) epilogare
que (tú) epilogares
que (él) epilogare
que (ns) epilogáremos
que (vs) epilogareis
que (ellos) epilogaren
que (yo) hubiere epilogado
que (tú) hubieres epilogado
que (él) hubiere epilogado
que (ns) hubiéremos epilogado
que (vs) hubiereis epilogado
que (ellos) hubieren epilogado

Infinitivo

Gerundio

Presente

Compuesto

Presente

Compuesto

epilogarhaber epilogadoepilogandohabiendo epilogado

Participio

Participio

Participio

 

 

epilogado-