El Conjugador
DESTALONAR


Indicativo

Presente

Pretérito perfecto compuesto

Pretérito imperfecto

Pretérito pluscuamperfecto

(yo) destalono
(tú) destalonas
(él) destalona
(ns) destalonamos
(vs) destalonáis
(ellos) destalonan
(yo) he destalonado
(tú) has destalonado
(él) ha destalonado
(ns) hemos destalonado
(vs) habéis destalonado
(ellos) han destalonado
(yo) destalonaba
(tú) destalonabas
(él) destalonaba
(ns) destalonábamos
(vs) destalonabais
(ellos) destalonaban
(yo) había destalonado
(tú) habías destalonado
(él) había destalonado
(ns) habíamos destalonado
(vs) habíais destalonado
(ellos) habían destalonado

Pretérito perfecto simple

Pretérito anterior

Futuro simple

Futuro perfecto

(yo) destaloné
(tú) destalonaste
(él) destalonó
(ns) destalonamos
(vs) destalonasteis
(ellos) destalonaron
(yo) hube destalonado
(tú) hubiste destalonado
(él) hubo destalonado
(ns) hubimos destalonado
(vs) hubisteis destalonado
(ellos) hubieron destalonado
(yo) destalonaré
(tú) destalonarás
(él) destalonará
(ns) destalonaremos
(vs) destalonaréis
(ellos) destalonarán
(yo) habré destalonado
(tú) habrás destalonado
(él) habrá destalonado
(ns) habremos destalonado
(vs) habréis destalonado
(ellos) habrán destalonado

Condicional simple

Condicional perfecto

Imperativo

Imperativo negativo

(yo) destalonaría
(tú) destalonarías
(él) destalonaría
(ns) destalonaríamos
(vs) destalonaríais
(ellos) destalonarían
(yo) habría destalonado
(tú) habrías destalonado
(él) habría destalonado
(ns) habríamos destalonado
(vs) habríais destalonado
(ellos) habrían destalonado
-
destalona
destalone
destalonemos
destalonad
destalonen
-
no destalones
no destalone
no destalonemos
no destalonéis
no destalonen

Subjuntivo

Presente

Pretérito perfecto

Pretérito imperfecto

Pretérito pluscuamperfecto

que (yo) destalone
que (tú) destalones
que (él) destalone
que (ns) destalonemos
que (vs) destalonéis
que (ellos) destalonen
que (yo) haya destalonado
que (tú) hayas destalonado
que (él) haya destalonado
que (ns) hayamos destalonado
que (vs) hayáis destalonado
que (ellos) hayan destalonado
que (yo) destalonara
que (tú) destalonaras
que (él) destalonara
que (ns) destalonáramos
que (vs) destalonarais
que (ellos) destalonaran
que (yo) hubiera destalonado
que (tú) hubieras destalonado
que (él) hubiera destalonado
que (ns) hubiéramos destalonado
que (vs) hubierais destalonado
que (ellos) hubieran destalonado

Pretérito Imperfecto (2)

Pretérito pluscuamperfecto (2)

Futuro simple

Futuro perfecto

que (yo) destalonase
que (tú) destalonases
que (él) destalonase
que (ns) destalonásemos
que (vs) destalonaseis
que (ellos) destalonasen
que (yo) hubiese destalonado
que (tú) hubieses destalonado
que (él) hubiese destalonado
que (ns) hubiésemos destalonado
que (vs) hubieseis destalonado
que (ellos) hubiesen destalonado
que (yo) destalonare
que (tú) destalonares
que (él) destalonare
que (ns) destalonáremos
que (vs) destalonareis
que (ellos) destalonaren
que (yo) hubiere destalonado
que (tú) hubieres destalonado
que (él) hubiere destalonado
que (ns) hubiéremos destalonado
que (vs) hubiereis destalonado
que (ellos) hubieren destalonado

Infinitivo

Gerundio

Presente

Compuesto

Presente

Compuesto

destalonarhaber destalonadodestalonandohabiendo destalonado

Participio

Participio

Participio

 

 

destalonado-