El Conjugador
DESENCAPOTARSE


Indicativo

Presente

Pretérito perfecto compuesto

Pretérito imperfecto

Pretérito pluscuamperfecto

(yo) me desencapoto
(tú) te desencapotas
(él) se desencapota
(ns) nos desencapotamos
(vs) os desencapotáis
(ellos) se desencapotan
(yo) me he desencapotado
(tú) te has desencapotado
(él) se ha desencapotado
(ns) nos hemos desencapotado
(vs) os habéis desencapotado
(ellos) se han desencapotado
(yo) me desencapotaba
(tú) te desencapotabas
(él) se desencapotaba
(ns) nos desencapotábamos
(vs) os desencapotabais
(ellos) se desencapotaban
(yo) me había desencapotado
(tú) te habías desencapotado
(él) se había desencapotado
(ns) nos habíamos desencapotado
(vs) os habíais desencapotado
(ellos) se habían desencapotado

Pretérito perfecto simple

Pretérito anterior

Futuro simple

Futuro perfecto

(yo) me desencapoté
(tú) te desencapotaste
(él) se desencapotó
(ns) nos desencapotamos
(vs) os desencapotasteis
(ellos) se desencapotaron
(yo) me hube desencapotado
(tú) te hubiste desencapotado
(él) se hubo desencapotado
(ns) nos hubimos desencapotado
(vs) os hubisteis desencapotado
(ellos) se hubieron desencapotado
(yo) me desencapotaré
(tú) te desencapotarás
(él) se desencapotará
(ns) nos desencapotaremos
(vs) os desencapotaréis
(ellos) se desencapotarán
(yo) me habré desencapotado
(tú) te habrás desencapotado
(él) se habrá desencapotado
(ns) nos habremos desencapotado
(vs) os habréis desencapotado
(ellos) se habrán desencapotado

Condicional simple

Condicional perfecto

Imperativo

Imperativo negativo

(yo) me desencapotaría
(tú) te desencapotarías
(él) se desencapotaría
(ns) nos desencapotaríamos
(vs) os desencapotaríais
(ellos) se desencapotarían
(yo) me habría desencapotado
(tú) te habrías desencapotado
(él) se habría desencapotado
(ns) nos habríamos desencapotado
(vs) os habríais desencapotado
(ellos) se habrían desencapotado
-
desencapótate
desencapótese
desencapotémonos
desencapotaos
desencapótense
-
no te desencapotes
no se desencapote
no nos desencapotemos
no os desencapotéis
no se desencapoten

Subjuntivo

Presente

Pretérito perfecto

Pretérito imperfecto

Pretérito pluscuamperfecto

que (yo) me desencapote
que (tú) te desencapotes
que (él) se desencapote
que (ns) nos desencapotemos
que (vs) os desencapotéis
que (ellos) se desencapoten
que (yo) me haya desencapotado
que (tú) te hayas desencapotado
que (él) se haya desencapotado
que (ns) nos hayamos desencapotado
que (vs) os hayáis desencapotado
que (ellos) se hayan desencapotado
que (yo) me desencapotara
que (tú) te desencapotaras
que (él) se desencapotara
que (ns) nos desencapotáramos
que (vs) os desencapotarais
que (ellos) se desencapotaran
que (yo) me hubiera desencapotado
que (tú) te hubieras desencapotado
que (él) se hubiera desencapotado
que (ns) nos hubiéramos desencapotado
que (vs) os hubierais desencapotado
que (ellos) se hubieran desencapotado

Pretérito Imperfecto (2)

Pretérito pluscuamperfecto (2)

Futuro simple

Futuro perfecto

que (yo) me desencapotase
que (tú) te desencapotases
que (él) se desencapotase
que (ns) nos desencapotásemos
que (vs) os desencapotaseis
que (ellos) se desencapotasen
que (yo) me hubiese desencapotado
que (tú) te hubieses desencapotado
que (él) se hubiese desencapotado
que (ns) nos hubiésemos desencapotado
que (vs) os hubieseis desencapotado
que (ellos) se hubiesen desencapotado
que (yo) me desencapotare
que (tú) te desencapotares
que (él) se desencapotare
que (ns) nos desencapotáremos
que (vs) os desencapotareis
que (ellos) se desencapotaren
que (yo) me hubiere desencapotado
que (tú) te hubieres desencapotado
que (él) se hubiere desencapotado
que (ns) nos hubiéremos desencapotado
que (vs) os hubiereis desencapotado
que (ellos) se hubieren desencapotado

Infinitivo

Gerundio

Presente

Compuesto

Presente

Compuesto

desencapotarsehaberse desencapotadodesencapotándosehabiéndose desencapotado

Participio

Participio

Participio

 

 

desencapotado-