El Conjugador
COADUNAR


Indicativo

Presente

Pretérito perfecto compuesto

Pretérito imperfecto

Pretérito pluscuamperfecto

(yo) coaduno
(tú) coadunas
(él) coaduna
(ns) coadunamos
(vs) coadunáis
(ellos) coadunan
(yo) he coadunado
(tú) has coadunado
(él) ha coadunado
(ns) hemos coadunado
(vs) habéis coadunado
(ellos) han coadunado
(yo) coadunaba
(tú) coadunabas
(él) coadunaba
(ns) coadunábamos
(vs) coadunabais
(ellos) coadunaban
(yo) había coadunado
(tú) habías coadunado
(él) había coadunado
(ns) habíamos coadunado
(vs) habíais coadunado
(ellos) habían coadunado

Pretérito perfecto simple

Pretérito anterior

Futuro simple

Futuro perfecto

(yo) coaduné
(tú) coadunaste
(él) coadunó
(ns) coadunamos
(vs) coadunasteis
(ellos) coadunaron
(yo) hube coadunado
(tú) hubiste coadunado
(él) hubo coadunado
(ns) hubimos coadunado
(vs) hubisteis coadunado
(ellos) hubieron coadunado
(yo) coadunaré
(tú) coadunarás
(él) coadunará
(ns) coadunaremos
(vs) coadunaréis
(ellos) coadunarán
(yo) habré coadunado
(tú) habrás coadunado
(él) habrá coadunado
(ns) habremos coadunado
(vs) habréis coadunado
(ellos) habrán coadunado

Condicional simple

Condicional perfecto

Imperativo

Imperativo negativo

(yo) coadunaría
(tú) coadunarías
(él) coadunaría
(ns) coadunaríamos
(vs) coadunaríais
(ellos) coadunarían
(yo) habría coadunado
(tú) habrías coadunado
(él) habría coadunado
(ns) habríamos coadunado
(vs) habríais coadunado
(ellos) habrían coadunado
-
coaduna
coadune
coadunemos
coadunad
coadunen
-
no coadunes
no coadune
no coadunemos
no coadunéis
no coadunen

Subjuntivo

Presente

Pretérito perfecto

Pretérito imperfecto

Pretérito pluscuamperfecto

que (yo) coadune
que (tú) coadunes
que (él) coadune
que (ns) coadunemos
que (vs) coadunéis
que (ellos) coadunen
que (yo) haya coadunado
que (tú) hayas coadunado
que (él) haya coadunado
que (ns) hayamos coadunado
que (vs) hayáis coadunado
que (ellos) hayan coadunado
que (yo) coadunara
que (tú) coadunaras
que (él) coadunara
que (ns) coadunáramos
que (vs) coadunarais
que (ellos) coadunaran
que (yo) hubiera coadunado
que (tú) hubieras coadunado
que (él) hubiera coadunado
que (ns) hubiéramos coadunado
que (vs) hubierais coadunado
que (ellos) hubieran coadunado

Pretérito Imperfecto (2)

Pretérito pluscuamperfecto (2)

Futuro simple

Futuro perfecto

que (yo) coadunase
que (tú) coadunases
que (él) coadunase
que (ns) coadunásemos
que (vs) coadunaseis
que (ellos) coadunasen
que (yo) hubiese coadunado
que (tú) hubieses coadunado
que (él) hubiese coadunado
que (ns) hubiésemos coadunado
que (vs) hubieseis coadunado
que (ellos) hubiesen coadunado
que (yo) coadunare
que (tú) coadunares
que (él) coadunare
que (ns) coadunáremos
que (vs) coadunareis
que (ellos) coadunaren
que (yo) hubiere coadunado
que (tú) hubieres coadunado
que (él) hubiere coadunado
que (ns) hubiéremos coadunado
que (vs) hubiereis coadunado
que (ellos) hubieren coadunado

Infinitivo

Gerundio

Presente

Compuesto

Presente

Compuesto

coadunarhaber coadunadocoadunandohabiendo coadunado

Participio

Participio

Participio

 

 

coadunado-