Andere Formen envedijarse ? | no envedijar | weiblich
Indicativo
Presente
(yo) me envedijo(tú) te envedijas
(él) se envedija
(ns) nos envedijamos
(vs) os envedijáis
(ellos) se envedijan
Pretérito perfecto compuesto
(yo) me he envedijado(tú) te has envedijado
(él) se ha envedijado
(ns) nos hemos envedijado
(vs) os habéis envedijado
(ellos) se han envedijado
Pretérito imperfecto
(yo) me envedijaba(tú) te envedijabas
(él) se envedijaba
(ns) nos envedijábamos
(vs) os envedijabais
(ellos) se envedijaban
Pretérito pluscuamperfecto
(yo) me había envedijado(tú) te habías envedijado
(él) se había envedijado
(ns) nos habíamos envedijado
(vs) os habíais envedijado
(ellos) se habían envedijado
Pretérito perfecto simple
(yo) me envedijé(tú) te envedijaste
(él) se envedijó
(ns) nos envedijamos
(vs) os envedijasteis
(ellos) se envedijaron
Pretérito anterior
(yo) me hube envedijado(tú) te hubiste envedijado
(él) se hubo envedijado
(ns) nos hubimos envedijado
(vs) os hubisteis envedijado
(ellos) se hubieron envedijado
Futuro simple
(yo) me envedijaré(tú) te envedijarás
(él) se envedijará
(ns) nos envedijaremos
(vs) os envedijaréis
(ellos) se envedijarán
Futuro perfecto
(yo) me habré envedijado(tú) te habrás envedijado
(él) se habrá envedijado
(ns) nos habremos envedijado
(vs) os habréis envedijado
(ellos) se habrán envedijado
Condicional simple
(yo) me envedijaría(tú) te envedijarías
(él) se envedijaría
(ns) nos envedijaríamos
(vs) os envedijaríais
(ellos) se envedijarían
Condicional perfecto
(yo) me habría envedijado(tú) te habrías envedijado
(él) se habría envedijado
(ns) nos habríamos envedijado
(vs) os habríais envedijado
(ellos) se habrían envedijado
Subjuntivo
Presente
que (yo) me envedijeque (tú) te envedijes
que (él) se envedije
que (ns) nos envedijemos
que (vs) os envedijéis
que (ellos) se envedijen
Pretérito perfecto
que (yo) me haya envedijadoque (tú) te hayas envedijado
que (él) se haya envedijado
que (ns) nos hayamos envedijado
que (vs) os hayáis envedijado
que (ellos) se hayan envedijado
Pretérito imperfecto
que (yo) me envedijaraque (tú) te envedijaras
que (él) se envedijara
que (ns) nos envedijáramos
que (vs) os envedijarais
que (ellos) se envedijaran
Pretérito pluscuamperfecto
que (yo) me hubiera envedijadoque (tú) te hubieras envedijado
que (él) se hubiera envedijado
que (ns) nos hubiéramos envedijado
que (vs) os hubierais envedijado
que (ellos) se hubieran envedijado
Pretérito Imperfecto (2)
que (yo) me envedijaseque (tú) te envedijases
que (él) se envedijase
que (ns) nos envedijásemos
que (vs) os envedijaseis
que (ellos) se envedijasen
Pretérito pluscuamperfecto (2)
que (yo) me hubiese envedijadoque (tú) te hubieses envedijado
que (él) se hubiese envedijado
que (ns) nos hubiésemos envedijado
que (vs) os hubieseis envedijado
que (ellos) se hubiesen envedijado
Futuro simple
que (yo) me envedijareque (tú) te envedijares
que (él) se envedijare
que (ns) nos envedijáremos
que (vs) os envedijareis
que (ellos) se envedijaren
Futuro perfecto
que (yo) me hubiere envedijadoque (tú) te hubieres envedijado
que (él) se hubiere envedijado
que (ns) nos hubiéremos envedijado
que (vs) os hubiereis envedijado
que (ellos) se hubieren envedijado
Imperativo
Imperativo
-envedíjate
envedíjese
envedijémonos
envedijaos
envedíjense
Imperativo negativo
-no te envedijes
no se envedije
no nos envedijemos
no os envedijéis
no se envedijen
Infinitivo
Presente
envedijarseCompuesto
haberse envedijadoGerundio
Presente
envedijándoseCompuesto
habiéndose envedijadoParticipio
Participio
envedijadoParticipio
-