Andere Formen encararse ? | no encarar | männlich | Entfernen Sie die "se"
Konjugation des spanischen Verbs ENCARARSE
English translation: to face - Traduction française : affronter ; braquer
Indicativo
Presente
(yo) me encaro(tú) te encaras
(ella) se encara
(ns) nos encaramos
(vs) os encaráis
(ellas) se encaran
Pretérito perfecto compuesto
(yo) me he encarado(tú) te has encarado
(ella) se ha encarado
(ns) nos hemos encarado
(vs) os habéis encarado
(ellas) se han encarado
Pretérito imperfecto
(yo) me encaraba(tú) te encarabas
(ella) se encaraba
(ns) nos encarábamos
(vs) os encarabais
(ellas) se encaraban
Pretérito pluscuamperfecto
(yo) me había encarado(tú) te habías encarado
(ella) se había encarado
(ns) nos habíamos encarado
(vs) os habíais encarado
(ellas) se habían encarado
Pretérito perfecto simple
(yo) me encaré(tú) te encaraste
(ella) se encaró
(ns) nos encaramos
(vs) os encarasteis
(ellas) se encararon
Pretérito anterior
(yo) me hube encarado(tú) te hubiste encarado
(ella) se hubo encarado
(ns) nos hubimos encarado
(vs) os hubisteis encarado
(ellas) se hubieron encarado
Futuro simple
(yo) me encararé(tú) te encararás
(ella) se encarará
(ns) nos encararemos
(vs) os encararéis
(ellas) se encararán
Futuro perfecto
(yo) me habré encarado(tú) te habrás encarado
(ella) se habrá encarado
(ns) nos habremos encarado
(vs) os habréis encarado
(ellas) se habrán encarado
Condicional simple
(yo) me encararía(tú) te encararías
(ella) se encararía
(ns) nos encararíamos
(vs) os encararíais
(ellas) se encararían
Condicional perfecto
(yo) me habría encarado(tú) te habrías encarado
(ella) se habría encarado
(ns) nos habríamos encarado
(vs) os habríais encarado
(ellas) se habrían encarado
Subjuntivo
Presente
que (yo) me encareque (tú) te encares
que (ella) se encare
que (ns) nos encaremos
que (vs) os encaréis
que (ellas) se encaren
Pretérito perfecto
que (yo) me haya encaradoque (tú) te hayas encarado
que (ella) se haya encarado
que (ns) nos hayamos encarado
que (vs) os hayáis encarado
que (ellas) se hayan encarado
Pretérito imperfecto
que (yo) me encararaque (tú) te encararas
que (ella) se encarara
que (ns) nos encaráramos
que (vs) os encararais
que (ellas) se encararan
Pretérito pluscuamperfecto
que (yo) me hubiera encaradoque (tú) te hubieras encarado
que (ella) se hubiera encarado
que (ns) nos hubiéramos encarado
que (vs) os hubierais encarado
que (ellas) se hubieran encarado
Pretérito Imperfecto (2)
que (yo) me encaraseque (tú) te encarases
que (ella) se encarase
que (ns) nos encarásemos
que (vs) os encaraseis
que (ellas) se encarasen
Pretérito pluscuamperfecto (2)
que (yo) me hubiese encaradoque (tú) te hubieses encarado
que (ella) se hubiese encarado
que (ns) nos hubiésemos encarado
que (vs) os hubieseis encarado
que (ellas) se hubiesen encarado
Futuro simple
que (yo) me encarareque (tú) te encarares
que (ella) se encarare
que (ns) nos encaráremos
que (vs) os encarareis
que (ellas) se encararen
Futuro perfecto
que (yo) me hubiere encaradoque (tú) te hubieres encarado
que (ella) se hubiere encarado
que (ns) nos hubiéremos encarado
que (vs) os hubiereis encarado
que (ellas) se hubieren encarado
Imperativo
Imperativo
-encárate
encárese
encarémonos
encaraos
encárense
Imperativo negativo
-no te encares
no se encare
no nos encaremos
no os encaréis
no se encaren
Infinitivo
Presente
encararseCompuesto
haberse encaradoGerundio
Presente
encarándoseCompuesto
habiéndose encaradoParticipio
Participio
encaradoParticipio
-