El Conjugador
Spanish verb
ENROñARSE


Indicative

Present

Present perfect

Imperfect

Pluperfect

¿(yo) me enroño?
¿(tú) te enroñas?
¿(él) se enroña?
¿(ns) nos enroñamos?
¿(vs) os enroñáis?
¿(ellos) se enroñan?
¿(yo) me he enroñado?
¿(tú) te has enroñado?
¿(él) se ha enroñado?
¿(ns) nos hemos enroñado?
¿(vs) os habéis enroñado?
¿(ellos) se han enroñado?
¿(yo) me enroñaba?
¿(tú) te enroñabas?
¿(él) se enroñaba?
¿(ns) nos enroñábamos?
¿(vs) os enroñabais?
¿(ellos) se enroñaban?
¿(yo) me había enroñado?
¿(tú) te habías enroñado?
¿(él) se había enroñado?
¿(ns) nos habíamos enroñado?
¿(vs) os habíais enroñado?
¿(ellos) se habían enroñado?

Simple past

Past perfect

Future

Past future

¿(yo) me enroñé?
¿(tú) te enroñaste?
¿(él) se enroñó?
¿(ns) nos enroñamos?
¿(vs) os enroñasteis?
¿(ellos) se enroñaron?
¿(yo) me hube enroñado?
¿(tú) te hubiste enroñado?
¿(él) se hubo enroñado?
¿(ns) nos hubimos enroñado?
¿(vs) os hubisteis enroñado?
¿(ellos) se hubieron enroñado?
¿(yo) me enroñaré?
¿(tú) te enroñarás?
¿(él) se enroñará?
¿(ns) nos enroñaremos?
¿(vs) os enroñaréis?
¿(ellos) se enroñarán?
¿(yo) me habré enroñado?
¿(tú) te habrás enroñado?
¿(él) se habrá enroñado?
¿(ns) nos habremos enroñado?
¿(vs) os habréis enroñado?
¿(ellos) se habrán enroñado?

Conditional

Past conditional

Imperative

Imperative negative

¿(yo) me enroñaría?
¿(tú) te enroñarías?
¿(él) se enroñaría?
¿(ns) nos enroñaríamos?
¿(vs) os enroñaríais?
¿(ellos) se enroñarían?
¿(yo) me habría enroñado?
¿(tú) te habrías enroñado?
¿(él) se habría enroñado?
¿(ns) nos habríamos enroñado?
¿(vs) os habríais enroñado?
¿(ellos) se habrían enroñado?
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-

Subjunctive

Present

Past

Imperfect

Pluperfect

-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-

Imperfect (2)

Pluperfect (2)

Future

Past future

-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-

Infinitive

Gerund

Present

Past

Present

Past

enroñarsehaberse enroñadoenroñándosehabiéndose enroñado

Participle

Participle past

Participle past

 

 

enroñado-