El Conjugador
Spanish verb
ENCARTAR


Indicative

Present

Present perfect

Imperfect

Pluperfect

(yo) encarto
(tú) encartas
(él) encarta
(ns) encartamos
(vs) encartáis
(ellos) encartan
(yo) he encartado
(tú) has encartado
(él) ha encartado
(ns) hemos encartado
(vs) habéis encartado
(ellos) han encartado
(yo) encartaba
(tú) encartabas
(él) encartaba
(ns) encartábamos
(vs) encartabais
(ellos) encartaban
(yo) había encartado
(tú) habías encartado
(él) había encartado
(ns) habíamos encartado
(vs) habíais encartado
(ellos) habían encartado

Simple past

Past perfect

Future

Past future

(yo) encarté
(tú) encartaste
(él) encartó
(ns) encartamos
(vs) encartasteis
(ellos) encartaron
(yo) hube encartado
(tú) hubiste encartado
(él) hubo encartado
(ns) hubimos encartado
(vs) hubisteis encartado
(ellos) hubieron encartado
(yo) encartaré
(tú) encartarás
(él) encartará
(ns) encartaremos
(vs) encartaréis
(ellos) encartarán
(yo) habré encartado
(tú) habrás encartado
(él) habrá encartado
(ns) habremos encartado
(vs) habréis encartado
(ellos) habrán encartado

Conditional

Past conditional

Imperative

Imperative negative

(yo) encartaría
(tú) encartarías
(él) encartaría
(ns) encartaríamos
(vs) encartaríais
(ellos) encartarían
(yo) habría encartado
(tú) habrías encartado
(él) habría encartado
(ns) habríamos encartado
(vs) habríais encartado
(ellos) habrían encartado
-
encarta
encarte
encartemos
encartad
encarten
-
no encartes
no encarte
no encartemos
no encartéis
no encarten

Subjunctive

Present

Past

Imperfect

Pluperfect

que (yo) encarte
que (tú) encartes
que (él) encarte
que (ns) encartemos
que (vs) encartéis
que (ellos) encarten
que (yo) haya encartado
que (tú) hayas encartado
que (él) haya encartado
que (ns) hayamos encartado
que (vs) hayáis encartado
que (ellos) hayan encartado
que (yo) encartara
que (tú) encartaras
que (él) encartara
que (ns) encartáramos
que (vs) encartarais
que (ellos) encartaran
que (yo) hubiera encartado
que (tú) hubieras encartado
que (él) hubiera encartado
que (ns) hubiéramos encartado
que (vs) hubierais encartado
que (ellos) hubieran encartado

Imperfect (2)

Pluperfect (2)

Future

Past future

que (yo) encartase
que (tú) encartases
que (él) encartase
que (ns) encartásemos
que (vs) encartaseis
que (ellos) encartasen
que (yo) hubiese encartado
que (tú) hubieses encartado
que (él) hubiese encartado
que (ns) hubiésemos encartado
que (vs) hubieseis encartado
que (ellos) hubiesen encartado
que (yo) encartare
que (tú) encartares
que (él) encartare
que (ns) encartáremos
que (vs) encartareis
que (ellos) encartaren
que (yo) hubiere encartado
que (tú) hubieres encartado
que (él) hubiere encartado
que (ns) hubiéremos encartado
que (vs) hubiereis encartado
que (ellos) hubieren encartado

Infinitive

Gerund

Present

Past

Present

Past

encartarhaber encartadoencartandohabiendo encartado

Participle

Participle past

Participle past

 

 

encartado-