El Conjugador
Spanish verb
DESENTALINGAR


Indicative

Present

Present perfect

Imperfect

Pluperfect

(yo) no desentalingo
(tú) no desentalingas
(él) no desentalinga
(ns) no desentalingamos
(vs) no desentalingáis
(ellos) no desentalingan
(yo) no he desentalingado
(tú) no has desentalingado
(él) no ha desentalingado
(ns) no hemos desentalingado
(vs) no habéis desentalingado
(ellos) no han desentalingado
(yo) no desentalingaba
(tú) no desentalingabas
(él) no desentalingaba
(ns) no desentalingábamos
(vs) no desentalingabais
(ellos) no desentalingaban
(yo) no había desentalingado
(tú) no habías desentalingado
(él) no había desentalingado
(ns) no habíamos desentalingado
(vs) no habíais desentalingado
(ellos) no habían desentalingado

Simple past

Past perfect

Future

Past future

(yo) no desentaling
(tú) no desentalingaste
(él) no desentalingó
(ns) no desentalingamos
(vs) no desentalingasteis
(ellos) no desentalingaron
(yo) no hube desentalingado
(tú) no hubiste desentalingado
(él) no hubo desentalingado
(ns) no hubimos desentalingado
(vs) no hubisteis desentalingado
(ellos) no hubieron desentalingado
(yo) no desentalingaré
(tú) no desentalingarás
(él) no desentalingará
(ns) no desentalingaremos
(vs) no desentalingaréis
(ellos) no desentalingarán
(yo) no habré desentalingado
(tú) no habrás desentalingado
(él) no habrá desentalingado
(ns) no habremos desentalingado
(vs) no habréis desentalingado
(ellos) no habrán desentalingado

Conditional

Past conditional

Imperative

Imperative negative

(yo) no desentalingaría
(tú) no desentalingarías
(él) no desentalingaría
(ns) no desentalingaríamos
(vs) no desentalingaríais
(ellos) no desentalingarían
(yo) no habría desentalingado
(tú) no habrías desentalingado
(él) no habría desentalingado
(ns) no habríamos desentalingado
(vs) no habríais desentalingado
(ellos) no habrían desentalingado
-
desentalinga
desentalingue
desentalinguemos
desentalingad
desentalinguen
-
no desentalingues
no desentalingue
no desentalinguemos
no desentalinguéis
no desentalinguen

Subjunctive

Present

Past

Imperfect

Pluperfect

que (yo) no desentalingue
que (tú) no desentalingues
que (él) no desentalingue
que (ns) no desentalinguemos
que (vs) no desentalinguéis
que (ellos) no desentalinguen
que (yo) no haya desentalingado
que (tú) no hayas desentalingado
que (él) no haya desentalingado
que (ns) no hayamos desentalingado
que (vs) no hayáis desentalingado
que (ellos) no hayan desentalingado
que (yo) no desentalingara
que (tú) no desentalingaras
que (él) no desentalingara
que (ns) no desentalingáramos
que (vs) no desentalingarais
que (ellos) no desentalingaran
que (yo) no hubiera desentalingado
que (tú) no hubieras desentalingado
que (él) no hubiera desentalingado
que (ns) no hubiéramos desentalingado
que (vs) no hubierais desentalingado
que (ellos) no hubieran desentalingado

Imperfect (2)

Pluperfect (2)

Future

Past future

que (yo) no desentalingase
que (tú) no desentalingases
que (él) no desentalingase
que (ns) no desentalingásemos
que (vs) no desentalingaseis
que (ellos) no desentalingasen
que (yo) no hubiese desentalingado
que (tú) no hubieses desentalingado
que (él) no hubiese desentalingado
que (ns) no hubiésemos desentalingado
que (vs) no hubieseis desentalingado
que (ellos) no hubiesen desentalingado
que (yo) no desentalingare
que (tú) no desentalingares
que (él) no desentalingare
que (ns) no desentalingáremos
que (vs) no desentalingareis
que (ellos) no desentalingaren
que (yo) no hubiere desentalingado
que (tú) no hubieres desentalingado
que (él) no hubiere desentalingado
que (ns) no hubiéremos desentalingado
que (vs) no hubiereis desentalingado
que (ellos) no hubieren desentalingado

Infinitive

Gerund

Present

Past

Present

Past

no desentalingarno haber desentalingadono desentalingandono habiendo desentalingado

Participle

Participle past

Participle past

 

 

desentalingado-