El Conjugador
Spanish verb
CIRCUNSTANCIAR


Indicative

Present

Present perfect

Imperfect

Pluperfect

(yo) circunstancio
(tú) circunstancias
(él) circunstancia
(ns) circunstanciamos
(vs) circunstanciáis
(ellos) circunstancian
(yo) he circunstanciado
(tú) has circunstanciado
(él) ha circunstanciado
(ns) hemos circunstanciado
(vs) habéis circunstanciado
(ellos) han circunstanciado
(yo) circunstanciaba
(tú) circunstanciabas
(él) circunstanciaba
(ns) circunstanciábamos
(vs) circunstanciabais
(ellos) circunstanciaban
(yo) había circunstanciado
(tú) habías circunstanciado
(él) había circunstanciado
(ns) habíamos circunstanciado
(vs) habíais circunstanciado
(ellos) habían circunstanciado

Simple past

Past perfect

Future

Past future

(yo) circunstancié
(tú) circunstanciaste
(él) circunstanció
(ns) circunstanciamos
(vs) circunstanciasteis
(ellos) circunstanciaron
(yo) hube circunstanciado
(tú) hubiste circunstanciado
(él) hubo circunstanciado
(ns) hubimos circunstanciado
(vs) hubisteis circunstanciado
(ellos) hubieron circunstanciado
(yo) circunstanciaré
(tú) circunstanciarás
(él) circunstanciará
(ns) circunstanciaremos
(vs) circunstanciaréis
(ellos) circunstanciarán
(yo) habré circunstanciado
(tú) habrás circunstanciado
(él) habrá circunstanciado
(ns) habremos circunstanciado
(vs) habréis circunstanciado
(ellos) habrán circunstanciado

Conditional

Past conditional

Imperative

Imperative negative

(yo) circunstanciaría
(tú) circunstanciarías
(él) circunstanciaría
(ns) circunstanciaríamos
(vs) circunstanciaríais
(ellos) circunstanciarían
(yo) habría circunstanciado
(tú) habrías circunstanciado
(él) habría circunstanciado
(ns) habríamos circunstanciado
(vs) habríais circunstanciado
(ellos) habrían circunstanciado
-
circunstancia
circunstancie
circunstanciemos
circunstanciad
circunstancien
-
no circunstancies
no circunstancie
no circunstanciemos
no circunstanciéis
no circunstancien

Subjunctive

Present

Past

Imperfect

Pluperfect

que (yo) circunstancie
que (tú) circunstancies
que (él) circunstancie
que (ns) circunstanciemos
que (vs) circunstanciéis
que (ellos) circunstancien
que (yo) haya circunstanciado
que (tú) hayas circunstanciado
que (él) haya circunstanciado
que (ns) hayamos circunstanciado
que (vs) hayáis circunstanciado
que (ellos) hayan circunstanciado
que (yo) circunstanciara
que (tú) circunstanciaras
que (él) circunstanciara
que (ns) circunstanciáramos
que (vs) circunstanciarais
que (ellos) circunstanciaran
que (yo) hubiera circunstanciado
que (tú) hubieras circunstanciado
que (él) hubiera circunstanciado
que (ns) hubiéramos circunstanciado
que (vs) hubierais circunstanciado
que (ellos) hubieran circunstanciado

Imperfect (2)

Pluperfect (2)

Future

Past future

que (yo) circunstanciase
que (tú) circunstanciases
que (él) circunstanciase
que (ns) circunstanciásemos
que (vs) circunstanciaseis
que (ellos) circunstanciasen
que (yo) hubiese circunstanciado
que (tú) hubieses circunstanciado
que (él) hubiese circunstanciado
que (ns) hubiésemos circunstanciado
que (vs) hubieseis circunstanciado
que (ellos) hubiesen circunstanciado
que (yo) circunstanciare
que (tú) circunstanciares
que (él) circunstanciare
que (ns) circunstanciáremos
que (vs) circunstanciareis
que (ellos) circunstanciaren
que (yo) hubiere circunstanciado
que (tú) hubieres circunstanciado
que (él) hubiere circunstanciado
que (ns) hubiéremos circunstanciado
que (vs) hubiereis circunstanciado
que (ellos) hubieren circunstanciado

Infinitive

Gerund

Present

Past

Present

Past

circunstanciarhaber circunstanciadocircunstanciandohabiendo circunstanciado

Participle

Participle past

Participle past

 

 

circunstanciado-