El Conjugador
ENVEDIJARSE


Indicativo

Presente

Pretérito perfecto compuesto

Pretérito imperfecto

Pretérito pluscuamperfecto

(yo) no me envedijo
(tú) no te envedijas
(él) no se envedija
(ns) no nos envedijamos
(vs) no os envedijáis
(ellos) no se envedijan
(yo) no me he envedijado
(tú) no te has envedijado
(él) no se ha envedijado
(ns) no nos hemos envedijado
(vs) no os habéis envedijado
(ellos) no se han envedijado
(yo) no me envedijaba
(tú) no te envedijabas
(él) no se envedijaba
(ns) no nos envedijábamos
(vs) no os envedijabais
(ellos) no se envedijaban
(yo) no me había envedijado
(tú) no te habías envedijado
(él) no se había envedijado
(ns) no nos habíamos envedijado
(vs) no os habíais envedijado
(ellos) no se habían envedijado

Pretérito perfecto simple

Pretérito anterior

Futuro simple

Futuro perfecto

(yo) no me envedijé
(tú) no te envedijaste
(él) no se envedijó
(ns) no nos envedijamos
(vs) no os envedijasteis
(ellos) no se envedijaron
(yo) no me hube envedijado
(tú) no te hubiste envedijado
(él) no se hubo envedijado
(ns) no nos hubimos envedijado
(vs) no os hubisteis envedijado
(ellos) no se hubieron envedijado
(yo) no me envedijaré
(tú) no te envedijarás
(él) no se envedijará
(ns) no nos envedijaremos
(vs) no os envedijaréis
(ellos) no se envedijarán
(yo) no me habré envedijado
(tú) no te habrás envedijado
(él) no se habrá envedijado
(ns) no nos habremos envedijado
(vs) no os habréis envedijado
(ellos) no se habrán envedijado

Condicional simple

Condicional perfecto

Imperativo

Imperativo negativo

(yo) no me envedijaría
(tú) no te envedijarías
(él) no se envedijaría
(ns) no nos envedijaríamos
(vs) no os envedijaríais
(ellos) no se envedijarían
(yo) no me habría envedijado
(tú) no te habrías envedijado
(él) no se habría envedijado
(ns) no nos habríamos envedijado
(vs) no os habríais envedijado
(ellos) no se habrían envedijado
-
envedíjate
envedíjese
envedijémonos
envedijaos
envedíjense
-
no te envedijes
no se envedije
no nos envedijemos
no os envedijéis
no se envedijen

Subjuntivo

Presente

Pretérito perfecto

Pretérito imperfecto

Pretérito pluscuamperfecto

que (yo) no me envedije
que (tú) no te envedijes
que (él) no se envedije
que (ns) no nos envedijemos
que (vs) no os envedijéis
que (ellos) no se envedijen
que (yo) no me haya envedijado
que (tú) no te hayas envedijado
que (él) no se haya envedijado
que (ns) no nos hayamos envedijado
que (vs) no os hayáis envedijado
que (ellos) no se hayan envedijado
que (yo) no me envedijara
que (tú) no te envedijaras
que (él) no se envedijara
que (ns) no nos envedijáramos
que (vs) no os envedijarais
que (ellos) no se envedijaran
que (yo) no me hubiera envedijado
que (tú) no te hubieras envedijado
que (él) no se hubiera envedijado
que (ns) no nos hubiéramos envedijado
que (vs) no os hubierais envedijado
que (ellos) no se hubieran envedijado

Pretérito Imperfecto (2)

Pretérito pluscuamperfecto (2)

Futuro simple

Futuro perfecto

que (yo) no me envedijase
que (tú) no te envedijases
que (él) no se envedijase
que (ns) no nos envedijásemos
que (vs) no os envedijaseis
que (ellos) no se envedijasen
que (yo) no me hubiese envedijado
que (tú) no te hubieses envedijado
que (él) no se hubiese envedijado
que (ns) no nos hubiésemos envedijado
que (vs) no os hubieseis envedijado
que (ellos) no se hubiesen envedijado
que (yo) no me envedijare
que (tú) no te envedijares
que (él) no se envedijare
que (ns) no nos envedijáremos
que (vs) no os envedijareis
que (ellos) no se envedijaren
que (yo) no me hubiere envedijado
que (tú) no te hubieres envedijado
que (él) no se hubiere envedijado
que (ns) no nos hubiéremos envedijado
que (vs) no os hubiereis envedijado
que (ellos) no se hubieren envedijado

Infinitivo

Gerundio

Presente

Compuesto

Presente

Compuesto

no envedijarseno haberse envedijadoenvedijándoseno habiéndose envedijado

Participio

Participio

Participio

 

 

envedijado-