El Conjugador
ENSAñARSE


Indicativo

Presente

Pretérito perfecto compuesto

Pretérito imperfecto

Pretérito pluscuamperfecto

(yo) me ensaño
(tú) te ensañas
(él) se ensaña
(ns) nos ensañamos
(vs) os ensañáis
(ellos) se ensañan
(yo) me he ensañado
(tú) te has ensañado
(él) se ha ensañado
(ns) nos hemos ensañado
(vs) os habéis ensañado
(ellos) se han ensañado
(yo) me ensañaba
(tú) te ensañabas
(él) se ensañaba
(ns) nos ensañábamos
(vs) os ensañabais
(ellos) se ensañaban
(yo) me había ensañado
(tú) te habías ensañado
(él) se había ensañado
(ns) nos habíamos ensañado
(vs) os habíais ensañado
(ellos) se habían ensañado

Pretérito perfecto simple

Pretérito anterior

Futuro simple

Futuro perfecto

(yo) me ensañé
(tú) te ensañaste
(él) se ensañó
(ns) nos ensañamos
(vs) os ensañasteis
(ellos) se ensañaron
(yo) me hube ensañado
(tú) te hubiste ensañado
(él) se hubo ensañado
(ns) nos hubimos ensañado
(vs) os hubisteis ensañado
(ellos) se hubieron ensañado
(yo) me ensañaré
(tú) te ensañarás
(él) se ensañará
(ns) nos ensañaremos
(vs) os ensañaréis
(ellos) se ensañarán
(yo) me habré ensañado
(tú) te habrás ensañado
(él) se habrá ensañado
(ns) nos habremos ensañado
(vs) os habréis ensañado
(ellos) se habrán ensañado

Condicional simple

Condicional perfecto

Imperativo

Imperativo negativo

(yo) me ensañaría
(tú) te ensañarías
(él) se ensañaría
(ns) nos ensañaríamos
(vs) os ensañaríais
(ellos) se ensañarían
(yo) me habría ensañado
(tú) te habrías ensañado
(él) se habría ensañado
(ns) nos habríamos ensañado
(vs) os habríais ensañado
(ellos) se habrían ensañado
-
ensáñate
ensáñese
ensañémonos
ensañaos
ensáñense
-
no te ensañes
no se ensañe
no nos ensañemos
no os ensañéis
no se ensañen

Subjuntivo

Presente

Pretérito perfecto

Pretérito imperfecto

Pretérito pluscuamperfecto

que (yo) me ensañe
que (tú) te ensañes
que (él) se ensañe
que (ns) nos ensañemos
que (vs) os ensañéis
que (ellos) se ensañen
que (yo) me haya ensañado
que (tú) te hayas ensañado
que (él) se haya ensañado
que (ns) nos hayamos ensañado
que (vs) os hayáis ensañado
que (ellos) se hayan ensañado
que (yo) me ensañara
que (tú) te ensañaras
que (él) se ensañara
que (ns) nos ensañáramos
que (vs) os ensañarais
que (ellos) se ensañaran
que (yo) me hubiera ensañado
que (tú) te hubieras ensañado
que (él) se hubiera ensañado
que (ns) nos hubiéramos ensañado
que (vs) os hubierais ensañado
que (ellos) se hubieran ensañado

Pretérito Imperfecto (2)

Pretérito pluscuamperfecto (2)

Futuro simple

Futuro perfecto

que (yo) me ensañase
que (tú) te ensañases
que (él) se ensañase
que (ns) nos ensañásemos
que (vs) os ensañaseis
que (ellos) se ensañasen
que (yo) me hubiese ensañado
que (tú) te hubieses ensañado
que (él) se hubiese ensañado
que (ns) nos hubiésemos ensañado
que (vs) os hubieseis ensañado
que (ellos) se hubiesen ensañado
que (yo) me ensañare
que (tú) te ensañares
que (él) se ensañare
que (ns) nos ensañáremos
que (vs) os ensañareis
que (ellos) se ensañaren
que (yo) me hubiere ensañado
que (tú) te hubieres ensañado
que (él) se hubiere ensañado
que (ns) nos hubiéremos ensañado
que (vs) os hubiereis ensañado
que (ellos) se hubieren ensañado

Infinitivo

Gerundio

Presente

Compuesto

Presente

Compuesto

ensañarsehaberse ensañadoensañándosehabiéndose ensañado

Participio

Participio

Participio

 

 

ensañado-