El Conjugador
ENROñAR


Indicativo

Presente

Pretérito perfecto compuesto

Pretérito imperfecto

Pretérito pluscuamperfecto

(yo) enroño
(tú) enroñas
(él) enroña
(ns) enroñamos
(vs) enroñáis
(ellos) enroñan
(yo) he enroñado
(tú) has enroñado
(él) ha enroñado
(ns) hemos enroñado
(vs) habéis enroñado
(ellos) han enroñado
(yo) enroñaba
(tú) enroñabas
(él) enroñaba
(ns) enroñábamos
(vs) enroñabais
(ellos) enroñaban
(yo) había enroñado
(tú) habías enroñado
(él) había enroñado
(ns) habíamos enroñado
(vs) habíais enroñado
(ellos) habían enroñado

Pretérito perfecto simple

Pretérito anterior

Futuro simple

Futuro perfecto

(yo) enroñé
(tú) enroñaste
(él) enroñó
(ns) enroñamos
(vs) enroñasteis
(ellos) enroñaron
(yo) hube enroñado
(tú) hubiste enroñado
(él) hubo enroñado
(ns) hubimos enroñado
(vs) hubisteis enroñado
(ellos) hubieron enroñado
(yo) enroñaré
(tú) enroñarás
(él) enroñará
(ns) enroñaremos
(vs) enroñaréis
(ellos) enroñarán
(yo) habré enroñado
(tú) habrás enroñado
(él) habrá enroñado
(ns) habremos enroñado
(vs) habréis enroñado
(ellos) habrán enroñado

Condicional simple

Condicional perfecto

Imperativo

Imperativo negativo

(yo) enroñaría
(tú) enroñarías
(él) enroñaría
(ns) enroñaríamos
(vs) enroñaríais
(ellos) enroñarían
(yo) habría enroñado
(tú) habrías enroñado
(él) habría enroñado
(ns) habríamos enroñado
(vs) habríais enroñado
(ellos) habrían enroñado
-
enroña
enroñe
enroñemos
enroñad
enroñen
-
no enroñes
no enroñe
no enroñemos
no enroñéis
no enroñen

Subjuntivo

Presente

Pretérito perfecto

Pretérito imperfecto

Pretérito pluscuamperfecto

que (yo) enroñe
que (tú) enroñes
que (él) enroñe
que (ns) enroñemos
que (vs) enroñéis
que (ellos) enroñen
que (yo) haya enroñado
que (tú) hayas enroñado
que (él) haya enroñado
que (ns) hayamos enroñado
que (vs) hayáis enroñado
que (ellos) hayan enroñado
que (yo) enroñara
que (tú) enroñaras
que (él) enroñara
que (ns) enroñáramos
que (vs) enroñarais
que (ellos) enroñaran
que (yo) hubiera enroñado
que (tú) hubieras enroñado
que (él) hubiera enroñado
que (ns) hubiéramos enroñado
que (vs) hubierais enroñado
que (ellos) hubieran enroñado

Pretérito Imperfecto (2)

Pretérito pluscuamperfecto (2)

Futuro simple

Futuro perfecto

que (yo) enroñase
que (tú) enroñases
que (él) enroñase
que (ns) enroñásemos
que (vs) enroñaseis
que (ellos) enroñasen
que (yo) hubiese enroñado
que (tú) hubieses enroñado
que (él) hubiese enroñado
que (ns) hubiésemos enroñado
que (vs) hubieseis enroñado
que (ellos) hubiesen enroñado
que (yo) enroñare
que (tú) enroñares
que (él) enroñare
que (ns) enroñáremos
que (vs) enroñareis
que (ellos) enroñaren
que (yo) hubiere enroñado
que (tú) hubieres enroñado
que (él) hubiere enroñado
que (ns) hubiéremos enroñado
que (vs) hubiereis enroñado
que (ellos) hubieren enroñado

Infinitivo

Gerundio

Presente

Compuesto

Presente

Compuesto

enroñarhaber enroñadoenroñandohabiendo enroñado

Participio

Participio

Participio

 

 

enroñado-