El Conjugador
DESGARITAR


Indicativo

Presente

Pretérito perfecto compuesto

Pretérito imperfecto

Pretérito pluscuamperfecto

(yo) desgarito
(tú) desgaritas
(él) desgarita
(ns) desgaritamos
(vs) desgaritáis
(ellos) desgaritan
(yo) he desgaritado
(tú) has desgaritado
(él) ha desgaritado
(ns) hemos desgaritado
(vs) habéis desgaritado
(ellos) han desgaritado
(yo) desgaritaba
(tú) desgaritabas
(él) desgaritaba
(ns) desgaritábamos
(vs) desgaritabais
(ellos) desgaritaban
(yo) había desgaritado
(tú) habías desgaritado
(él) había desgaritado
(ns) habíamos desgaritado
(vs) habíais desgaritado
(ellos) habían desgaritado

Pretérito perfecto simple

Pretérito anterior

Futuro simple

Futuro perfecto

(yo) desgarité
(tú) desgaritaste
(él) desgaritó
(ns) desgaritamos
(vs) desgaritasteis
(ellos) desgaritaron
(yo) hube desgaritado
(tú) hubiste desgaritado
(él) hubo desgaritado
(ns) hubimos desgaritado
(vs) hubisteis desgaritado
(ellos) hubieron desgaritado
(yo) desgaritaré
(tú) desgaritarás
(él) desgaritará
(ns) desgaritaremos
(vs) desgaritaréis
(ellos) desgaritarán
(yo) habré desgaritado
(tú) habrás desgaritado
(él) habrá desgaritado
(ns) habremos desgaritado
(vs) habréis desgaritado
(ellos) habrán desgaritado

Condicional simple

Condicional perfecto

Imperativo

Imperativo negativo

(yo) desgaritaría
(tú) desgaritarías
(él) desgaritaría
(ns) desgaritaríamos
(vs) desgaritaríais
(ellos) desgaritarían
(yo) habría desgaritado
(tú) habrías desgaritado
(él) habría desgaritado
(ns) habríamos desgaritado
(vs) habríais desgaritado
(ellos) habrían desgaritado
-
desgarita
desgarite
desgaritemos
desgaritad
desgariten
-
no desgarites
no desgarite
no desgaritemos
no desgaritéis
no desgariten

Subjuntivo

Presente

Pretérito perfecto

Pretérito imperfecto

Pretérito pluscuamperfecto

que (yo) desgarite
que (tú) desgarites
que (él) desgarite
que (ns) desgaritemos
que (vs) desgaritéis
que (ellos) desgariten
que (yo) haya desgaritado
que (tú) hayas desgaritado
que (él) haya desgaritado
que (ns) hayamos desgaritado
que (vs) hayáis desgaritado
que (ellos) hayan desgaritado
que (yo) desgaritara
que (tú) desgaritaras
que (él) desgaritara
que (ns) desgaritáramos
que (vs) desgaritarais
que (ellos) desgaritaran
que (yo) hubiera desgaritado
que (tú) hubieras desgaritado
que (él) hubiera desgaritado
que (ns) hubiéramos desgaritado
que (vs) hubierais desgaritado
que (ellos) hubieran desgaritado

Pretérito Imperfecto (2)

Pretérito pluscuamperfecto (2)

Futuro simple

Futuro perfecto

que (yo) desgaritase
que (tú) desgaritases
que (él) desgaritase
que (ns) desgaritásemos
que (vs) desgaritaseis
que (ellos) desgaritasen
que (yo) hubiese desgaritado
que (tú) hubieses desgaritado
que (él) hubiese desgaritado
que (ns) hubiésemos desgaritado
que (vs) hubieseis desgaritado
que (ellos) hubiesen desgaritado
que (yo) desgaritare
que (tú) desgaritares
que (él) desgaritare
que (ns) desgaritáremos
que (vs) desgaritareis
que (ellos) desgaritaren
que (yo) hubiere desgaritado
que (tú) hubieres desgaritado
que (él) hubiere desgaritado
que (ns) hubiéremos desgaritado
que (vs) hubiereis desgaritado
que (ellos) hubieren desgaritado

Infinitivo

Gerundio

Presente

Compuesto

Presente

Compuesto

desgaritarhaber desgaritadodesgaritandohabiendo desgaritado

Participio

Participio

Participio

 

 

desgaritado-