El Conjugador
DESENFUNDAR


Indicativo

Presente

Pretérito perfecto compuesto

Pretérito imperfecto

Pretérito pluscuamperfecto

(yo) desenfundo
(tú) desenfundas
(él) desenfunda
(ns) desenfundamos
(vs) desenfundáis
(ellos) desenfundan
(yo) he desenfundado
(tú) has desenfundado
(él) ha desenfundado
(ns) hemos desenfundado
(vs) habéis desenfundado
(ellos) han desenfundado
(yo) desenfundaba
(tú) desenfundabas
(él) desenfundaba
(ns) desenfundábamos
(vs) desenfundabais
(ellos) desenfundaban
(yo) había desenfundado
(tú) habías desenfundado
(él) había desenfundado
(ns) habíamos desenfundado
(vs) habíais desenfundado
(ellos) habían desenfundado

Pretérito perfecto simple

Pretérito anterior

Futuro simple

Futuro perfecto

(yo) desenfundé
(tú) desenfundaste
(él) desenfundó
(ns) desenfundamos
(vs) desenfundasteis
(ellos) desenfundaron
(yo) hube desenfundado
(tú) hubiste desenfundado
(él) hubo desenfundado
(ns) hubimos desenfundado
(vs) hubisteis desenfundado
(ellos) hubieron desenfundado
(yo) desenfundaré
(tú) desenfundarás
(él) desenfundará
(ns) desenfundaremos
(vs) desenfundaréis
(ellos) desenfundarán
(yo) habré desenfundado
(tú) habrás desenfundado
(él) habrá desenfundado
(ns) habremos desenfundado
(vs) habréis desenfundado
(ellos) habrán desenfundado

Condicional simple

Condicional perfecto

Imperativo

Imperativo negativo

(yo) desenfundaría
(tú) desenfundarías
(él) desenfundaría
(ns) desenfundaríamos
(vs) desenfundaríais
(ellos) desenfundarían
(yo) habría desenfundado
(tú) habrías desenfundado
(él) habría desenfundado
(ns) habríamos desenfundado
(vs) habríais desenfundado
(ellos) habrían desenfundado
-
desenfunda
desenfunde
desenfundemos
desenfundad
desenfunden
-
no desenfundes
no desenfunde
no desenfundemos
no desenfundéis
no desenfunden

Subjuntivo

Presente

Pretérito perfecto

Pretérito imperfecto

Pretérito pluscuamperfecto

que (yo) desenfunde
que (tú) desenfundes
que (él) desenfunde
que (ns) desenfundemos
que (vs) desenfundéis
que (ellos) desenfunden
que (yo) haya desenfundado
que (tú) hayas desenfundado
que (él) haya desenfundado
que (ns) hayamos desenfundado
que (vs) hayáis desenfundado
que (ellos) hayan desenfundado
que (yo) desenfundara
que (tú) desenfundaras
que (él) desenfundara
que (ns) desenfundáramos
que (vs) desenfundarais
que (ellos) desenfundaran
que (yo) hubiera desenfundado
que (tú) hubieras desenfundado
que (él) hubiera desenfundado
que (ns) hubiéramos desenfundado
que (vs) hubierais desenfundado
que (ellos) hubieran desenfundado

Pretérito Imperfecto (2)

Pretérito pluscuamperfecto (2)

Futuro simple

Futuro perfecto

que (yo) desenfundase
que (tú) desenfundases
que (él) desenfundase
que (ns) desenfundásemos
que (vs) desenfundaseis
que (ellos) desenfundasen
que (yo) hubiese desenfundado
que (tú) hubieses desenfundado
que (él) hubiese desenfundado
que (ns) hubiésemos desenfundado
que (vs) hubieseis desenfundado
que (ellos) hubiesen desenfundado
que (yo) desenfundare
que (tú) desenfundares
que (él) desenfundare
que (ns) desenfundáremos
que (vs) desenfundareis
que (ellos) desenfundaren
que (yo) hubiere desenfundado
que (tú) hubieres desenfundado
que (él) hubiere desenfundado
que (ns) hubiéremos desenfundado
que (vs) hubiereis desenfundado
que (ellos) hubieren desenfundado

Infinitivo

Gerundio

Presente

Compuesto

Presente

Compuesto

desenfundarhaber desenfundadodesenfundandohabiendo desenfundado

Participio

Participio

Participio

 

 

desenfundado-