El Conjugador
DESENCORVAR


Indicativo

Presente

Pretérito perfecto compuesto

Pretérito imperfecto

Pretérito pluscuamperfecto

(yo) desencorvo
(tú) desencorvas
(él) desencorva
(ns) desencorvamos
(vs) desencorváis
(ellos) desencorvan
(yo) he desencorvado
(tú) has desencorvado
(él) ha desencorvado
(ns) hemos desencorvado
(vs) habéis desencorvado
(ellos) han desencorvado
(yo) desencorvaba
(tú) desencorvabas
(él) desencorvaba
(ns) desencorvábamos
(vs) desencorvabais
(ellos) desencorvaban
(yo) había desencorvado
(tú) habías desencorvado
(él) había desencorvado
(ns) habíamos desencorvado
(vs) habíais desencorvado
(ellos) habían desencorvado

Pretérito perfecto simple

Pretérito anterior

Futuro simple

Futuro perfecto

(yo) desencorvé
(tú) desencorvaste
(él) desencorvó
(ns) desencorvamos
(vs) desencorvasteis
(ellos) desencorvaron
(yo) hube desencorvado
(tú) hubiste desencorvado
(él) hubo desencorvado
(ns) hubimos desencorvado
(vs) hubisteis desencorvado
(ellos) hubieron desencorvado
(yo) desencorvaré
(tú) desencorvarás
(él) desencorvará
(ns) desencorvaremos
(vs) desencorvaréis
(ellos) desencorvarán
(yo) habré desencorvado
(tú) habrás desencorvado
(él) habrá desencorvado
(ns) habremos desencorvado
(vs) habréis desencorvado
(ellos) habrán desencorvado

Condicional simple

Condicional perfecto

Imperativo

Imperativo negativo

(yo) desencorvaría
(tú) desencorvarías
(él) desencorvaría
(ns) desencorvaríamos
(vs) desencorvaríais
(ellos) desencorvarían
(yo) habría desencorvado
(tú) habrías desencorvado
(él) habría desencorvado
(ns) habríamos desencorvado
(vs) habríais desencorvado
(ellos) habrían desencorvado
-
desencorva
desencorve
desencorvemos
desencorvad
desencorven
-
no desencorves
no desencorve
no desencorvemos
no desencorvéis
no desencorven

Subjuntivo

Presente

Pretérito perfecto

Pretérito imperfecto

Pretérito pluscuamperfecto

que (yo) desencorve
que (tú) desencorves
que (él) desencorve
que (ns) desencorvemos
que (vs) desencorvéis
que (ellos) desencorven
que (yo) haya desencorvado
que (tú) hayas desencorvado
que (él) haya desencorvado
que (ns) hayamos desencorvado
que (vs) hayáis desencorvado
que (ellos) hayan desencorvado
que (yo) desencorvara
que (tú) desencorvaras
que (él) desencorvara
que (ns) desencorváramos
que (vs) desencorvarais
que (ellos) desencorvaran
que (yo) hubiera desencorvado
que (tú) hubieras desencorvado
que (él) hubiera desencorvado
que (ns) hubiéramos desencorvado
que (vs) hubierais desencorvado
que (ellos) hubieran desencorvado

Pretérito Imperfecto (2)

Pretérito pluscuamperfecto (2)

Futuro simple

Futuro perfecto

que (yo) desencorvase
que (tú) desencorvases
que (él) desencorvase
que (ns) desencorvásemos
que (vs) desencorvaseis
que (ellos) desencorvasen
que (yo) hubiese desencorvado
que (tú) hubieses desencorvado
que (él) hubiese desencorvado
que (ns) hubiésemos desencorvado
que (vs) hubieseis desencorvado
que (ellos) hubiesen desencorvado
que (yo) desencorvare
que (tú) desencorvares
que (él) desencorvare
que (ns) desencorváremos
que (vs) desencorvareis
que (ellos) desencorvaren
que (yo) hubiere desencorvado
que (tú) hubieres desencorvado
que (él) hubiere desencorvado
que (ns) hubiéremos desencorvado
que (vs) hubiereis desencorvado
que (ellos) hubieren desencorvado

Infinitivo

Gerundio

Presente

Compuesto

Presente

Compuesto

desencorvarhaber desencorvadodesencorvandohabiendo desencorvado

Participio

Participio

Participio

 

 

desencorvado-