El Conjugador
IRONIZAR


Indicativo

Presente

Antepresente

Copretérito

Antecopretérito

(yo) no ironizo
(tú) no ironizas
(él) no ironiza
(ns) no ironizamos
(vs) no ironizáis
(ellos) no ironizan
(yo) no he ironizado
(tú) no has ironizado
(él) no ha ironizado
(ns) no hemos ironizado
(vs) no habéis ironizado
(ellos) no han ironizado
(yo) no ironizaba
(tú) no ironizabas
(él) no ironizaba
(ns) no ironizábamos
(vs) no ironizabais
(ellos) no ironizaban
(yo) no había ironizado
(tú) no habías ironizado
(él) no había ironizado
(ns) no habíamos ironizado
(vs) no habíais ironizado
(ellos) no habían ironizado

Pretérito

Antepretérito

Futuro

Antefuturo

(yo) no ironi
(tú) no ironizaste
(él) no ironi
(ns) no ironizamos
(vs) no ironizasteis
(ellos) no ironizaron
(yo) no hube ironizado
(tú) no hubiste ironizado
(él) no hubo ironizado
(ns) no hubimos ironizado
(vs) no hubisteis ironizado
(ellos) no hubieron ironizado
(yo) no ironizaré
(tú) no ironizarás
(él) no ironizará
(ns) no ironizaremos
(vs) no ironizaréis
(ellos) no ironizarán
(yo) no habré ironizado
(tú) no habrás ironizado
(él) no habrá ironizado
(ns) no habremos ironizado
(vs) no habréis ironizado
(ellos) no habrán ironizado

Pospretérito

Antepospretérito

Imperativo

Imperativo negativo

(yo) no ironizaría
(tú) no ironizarías
(él) no ironizaría
(ns) no ironizaríamos
(vs) no ironizaríais
(ellos) no ironizarían
(yo) no habría ironizado
(tú) no habrías ironizado
(él) no habría ironizado
(ns) no habríamos ironizado
(vs) no habríais ironizado
(ellos) no habrían ironizado
-
ironiza
ironice
ironicemos
ironizad
ironicen
-
no ironices
no ironice
no ironicemos
no ironicéis
no ironicen

Subjuntivo

Presente

Antepresente

Pretérito

Antepretérito

que (yo) no ironice
que (tú) no ironices
que (él) no ironice
que (ns) no ironicemos
que (vs) no ironicéis
que (ellos) no ironicen
que (yo) no haya ironizado
que (tú) no hayas ironizado
que (él) no haya ironizado
que (ns) no hayamos ironizado
que (vs) no hayáis ironizado
que (ellos) no hayan ironizado
que (yo) no ironizara
que (tú) no ironizaras
que (él) no ironizara
que (ns) no ironizáramos
que (vs) no ironizarais
que (ellos) no ironizaran
que (yo) no hubiera ironizado
que (tú) no hubieras ironizado
que (él) no hubiera ironizado
que (ns) no hubiéramos ironizado
que (vs) no hubierais ironizado
que (ellos) no hubieran ironizado

Pretérito (2)

Antepretérito (2)

Futuro

Antefuturo

que (yo) no ironizase
que (tú) no ironizases
que (él) no ironizase
que (ns) no ironizásemos
que (vs) no ironizaseis
que (ellos) no ironizasen
que (yo) no hubiese ironizado
que (tú) no hubieses ironizado
que (él) no hubiese ironizado
que (ns) no hubiésemos ironizado
que (vs) no hubieseis ironizado
que (ellos) no hubiesen ironizado
que (yo) no ironizare
que (tú) no ironizares
que (él) no ironizare
que (ns) no ironizáremos
que (vs) no ironizareis
que (ellos) no ironizaren
que (yo) no hubiere ironizado
que (tú) no hubieres ironizado
que (él) no hubiere ironizado
que (ns) no hubiéremos ironizado
que (vs) no hubiereis ironizado
que (ellos) no hubieren ironizado

Infinitivo

Gerundio

Presente

Compuesto

Presente

Compuesto

no ironizarno haber ironizadono ironizandono habiendo ironizado

Participio

Participio

Participio

 

 

ironizado-