El Conjugador
DESGRACIAR


Indicativo

Presente

Antepresente

Copretérito

Antecopretérito

(yo) desgracio
(tú) desgracias
(ella) desgracia
(ns) desgraciamos
(vs) desgraciáis
(ellas) desgracian
(yo) he desgraciado
(tú) has desgraciado
(ella) ha desgraciado
(ns) hemos desgraciado
(vs) habéis desgraciado
(ellas) han desgraciado
(yo) desgraciaba
(tú) desgraciabas
(ella) desgraciaba
(ns) desgraciábamos
(vs) desgraciabais
(ellas) desgraciaban
(yo) había desgraciado
(tú) habías desgraciado
(ella) había desgraciado
(ns) habíamos desgraciado
(vs) habíais desgraciado
(ellas) habían desgraciado

Pretérito

Antepretérito

Futuro

Antefuturo

(yo) desgracié
(tú) desgraciaste
(ella) desgració
(ns) desgraciamos
(vs) desgraciasteis
(ellas) desgraciaron
(yo) hube desgraciado
(tú) hubiste desgraciado
(ella) hubo desgraciado
(ns) hubimos desgraciado
(vs) hubisteis desgraciado
(ellas) hubieron desgraciado
(yo) desgraciaré
(tú) desgraciarás
(ella) desgraciará
(ns) desgraciaremos
(vs) desgraciaréis
(ellas) desgraciarán
(yo) habré desgraciado
(tú) habrás desgraciado
(ella) habrá desgraciado
(ns) habremos desgraciado
(vs) habréis desgraciado
(ellas) habrán desgraciado

Pospretérito

Antepospretérito

Imperativo

Imperativo negativo

(yo) desgraciaría
(tú) desgraciarías
(ella) desgraciaría
(ns) desgraciaríamos
(vs) desgraciaríais
(ellas) desgraciarían
(yo) habría desgraciado
(tú) habrías desgraciado
(ella) habría desgraciado
(ns) habríamos desgraciado
(vs) habríais desgraciado
(ellas) habrían desgraciado
-
desgracia
desgracie
desgraciemos
desgraciad
desgracien
-
no desgracies
no desgracie
no desgraciemos
no desgraciéis
no desgracien

Subjuntivo

Presente

Antepresente

Pretérito

Antepretérito

que (yo) desgracie
que (tú) desgracies
que (ella) desgracie
que (ns) desgraciemos
que (vs) desgraciéis
que (ellas) desgracien
que (yo) haya desgraciado
que (tú) hayas desgraciado
que (ella) haya desgraciado
que (ns) hayamos desgraciado
que (vs) hayáis desgraciado
que (ellas) hayan desgraciado
que (yo) desgraciara
que (tú) desgraciaras
que (ella) desgraciara
que (ns) desgraciáramos
que (vs) desgraciarais
que (ellas) desgraciaran
que (yo) hubiera desgraciado
que (tú) hubieras desgraciado
que (ella) hubiera desgraciado
que (ns) hubiéramos desgraciado
que (vs) hubierais desgraciado
que (ellas) hubieran desgraciado

Pretérito (2)

Antepretérito (2)

Futuro

Antefuturo

que (yo) desgraciase
que (tú) desgraciases
que (ella) desgraciase
que (ns) desgraciásemos
que (vs) desgraciaseis
que (ellas) desgraciasen
que (yo) hubiese desgraciado
que (tú) hubieses desgraciado
que (ella) hubiese desgraciado
que (ns) hubiésemos desgraciado
que (vs) hubieseis desgraciado
que (ellas) hubiesen desgraciado
que (yo) desgraciare
que (tú) desgraciares
que (ella) desgraciare
que (ns) desgraciáremos
que (vs) desgraciareis
que (ellas) desgraciaren
que (yo) hubiere desgraciado
que (tú) hubieres desgraciado
que (ella) hubiere desgraciado
que (ns) hubiéremos desgraciado
que (vs) hubiereis desgraciado
que (ellas) hubieren desgraciado

Infinitivo

Gerundio

Presente

Compuesto

Presente

Compuesto

desgraciarhaber desgraciadodesgraciandohabiendo desgraciado

Participio

Participio

Participio

 

 

desgraciado-