El Conjugador
DESENLUTARSE


Indicativo

Presente

Antepresente

Copretérito

Antecopretérito

(yo) me desenluto
(tú) te desenlutas
(él) se desenluta
(ns) nos desenlutamos
(vs) os desenlutáis
(ellos) se desenlutan
(yo) me he desenlutado
(tú) te has desenlutado
(él) se ha desenlutado
(ns) nos hemos desenlutado
(vs) os habéis desenlutado
(ellos) se han desenlutado
(yo) me desenlutaba
(tú) te desenlutabas
(él) se desenlutaba
(ns) nos desenlutábamos
(vs) os desenlutabais
(ellos) se desenlutaban
(yo) me había desenlutado
(tú) te habías desenlutado
(él) se había desenlutado
(ns) nos habíamos desenlutado
(vs) os habíais desenlutado
(ellos) se habían desenlutado

Pretérito

Antepretérito

Futuro

Antefuturo

(yo) me desenluté
(tú) te desenlutaste
(él) se desenlutó
(ns) nos desenlutamos
(vs) os desenlutasteis
(ellos) se desenlutaron
(yo) me hube desenlutado
(tú) te hubiste desenlutado
(él) se hubo desenlutado
(ns) nos hubimos desenlutado
(vs) os hubisteis desenlutado
(ellos) se hubieron desenlutado
(yo) me desenlutaré
(tú) te desenlutarás
(él) se desenlutará
(ns) nos desenlutaremos
(vs) os desenlutaréis
(ellos) se desenlutarán
(yo) me habré desenlutado
(tú) te habrás desenlutado
(él) se habrá desenlutado
(ns) nos habremos desenlutado
(vs) os habréis desenlutado
(ellos) se habrán desenlutado

Pospretérito

Antepospretérito

Imperativo

Imperativo negativo

(yo) me desenlutaría
(tú) te desenlutarías
(él) se desenlutaría
(ns) nos desenlutaríamos
(vs) os desenlutaríais
(ellos) se desenlutarían
(yo) me habría desenlutado
(tú) te habrías desenlutado
(él) se habría desenlutado
(ns) nos habríamos desenlutado
(vs) os habríais desenlutado
(ellos) se habrían desenlutado
-
desenlútate
desenlútese
desenlutémonos
desenlutaos
desenlútense
-
no te desenlutes
no se desenlute
no nos desenlutemos
no os desenlutéis
no se desenluten

Subjuntivo

Presente

Antepresente

Pretérito

Antepretérito

que (yo) me desenlute
que (tú) te desenlutes
que (él) se desenlute
que (ns) nos desenlutemos
que (vs) os desenlutéis
que (ellos) se desenluten
que (yo) me haya desenlutado
que (tú) te hayas desenlutado
que (él) se haya desenlutado
que (ns) nos hayamos desenlutado
que (vs) os hayáis desenlutado
que (ellos) se hayan desenlutado
que (yo) me desenlutara
que (tú) te desenlutaras
que (él) se desenlutara
que (ns) nos desenlutáramos
que (vs) os desenlutarais
que (ellos) se desenlutaran
que (yo) me hubiera desenlutado
que (tú) te hubieras desenlutado
que (él) se hubiera desenlutado
que (ns) nos hubiéramos desenlutado
que (vs) os hubierais desenlutado
que (ellos) se hubieran desenlutado

Pretérito (2)

Antepretérito (2)

Futuro

Antefuturo

que (yo) me desenlutase
que (tú) te desenlutases
que (él) se desenlutase
que (ns) nos desenlutásemos
que (vs) os desenlutaseis
que (ellos) se desenlutasen
que (yo) me hubiese desenlutado
que (tú) te hubieses desenlutado
que (él) se hubiese desenlutado
que (ns) nos hubiésemos desenlutado
que (vs) os hubieseis desenlutado
que (ellos) se hubiesen desenlutado
que (yo) me desenlutare
que (tú) te desenlutares
que (él) se desenlutare
que (ns) nos desenlutáremos
que (vs) os desenlutareis
que (ellos) se desenlutaren
que (yo) me hubiere desenlutado
que (tú) te hubieres desenlutado
que (él) se hubiere desenlutado
que (ns) nos hubiéremos desenlutado
que (vs) os hubiereis desenlutado
que (ellos) se hubieren desenlutado

Infinitivo

Gerundio

Presente

Compuesto

Presente

Compuesto

desenlutarsehaberse desenlutadodesenlutándosehabiéndose desenlutado

Participio

Participio

Participio

 

 

desenlutado-