El Conjugador
Conjugaison du verbe espagnol
INCRIMINAR


Indicatif

Présent

Passé composé

Imparfait

Plus-que-parfait

(yo) incrimino
(tú) incriminas
(él) incrimina
(ns) incriminamos
(vs) incrimináis
(ellos) incriminan
(yo) he incriminado
(tú) has incriminado
(él) ha incriminado
(ns) hemos incriminado
(vs) habéis incriminado
(ellos) han incriminado
(yo) incriminaba
(tú) incriminabas
(él) incriminaba
(ns) incriminábamos
(vs) incriminabais
(ellos) incriminaban
(yo) había incriminado
(tú) habías incriminado
(él) había incriminado
(ns) habíamos incriminado
(vs) habíais incriminado
(ellos) habían incriminado

Passé simple

Passé antérieur

Futur simple

Futur antérieur

(yo) incriminé
(tú) incriminaste
(él) incriminó
(ns) incriminamos
(vs) incriminasteis
(ellos) incriminaron
(yo) hube incriminado
(tú) hubiste incriminado
(él) hubo incriminado
(ns) hubimos incriminado
(vs) hubisteis incriminado
(ellos) hubieron incriminado
(yo) incriminaré
(tú) incriminarás
(él) incriminará
(ns) incriminaremos
(vs) incriminaréis
(ellos) incriminarán
(yo) habré incriminado
(tú) habrás incriminado
(él) habrá incriminado
(ns) habremos incriminado
(vs) habréis incriminado
(ellos) habrán incriminado

Conditionnel

Conditionnel passé

Impératif

Impératif négatif

(yo) incriminaría
(tú) incriminarías
(él) incriminaría
(ns) incriminaríamos
(vs) incriminaríais
(ellos) incriminarían
(yo) habría incriminado
(tú) habrías incriminado
(él) habría incriminado
(ns) habríamos incriminado
(vs) habríais incriminado
(ellos) habrían incriminado
-
incrimina
incrimine
incriminemos
incriminad
incriminen
-
no incrimines
no incrimine
no incriminemos
no incriminéis
no incriminen

Subjonctif

Présent

Passé

Imparfait

Plus-que-parfait

que (yo) incrimine
que (tú) incrimines
que (él) incrimine
que (ns) incriminemos
que (vs) incriminéis
que (ellos) incriminen
que (yo) haya incriminado
que (tú) hayas incriminado
que (él) haya incriminado
que (ns) hayamos incriminado
que (vs) hayáis incriminado
que (ellos) hayan incriminado
que (yo) incriminara
que (tú) incriminaras
que (él) incriminara
que (ns) incrimináramos
que (vs) incriminarais
que (ellos) incriminaran
que (yo) hubiera incriminado
que (tú) hubieras incriminado
que (él) hubiera incriminado
que (ns) hubiéramos incriminado
que (vs) hubierais incriminado
que (ellos) hubieran incriminado

Imparfait (2)

Plus-que-parfait (2)

Futur simple

Futur antérieur

que (yo) incriminase
que (tú) incriminases
que (él) incriminase
que (ns) incriminásemos
que (vs) incriminaseis
que (ellos) incriminasen
que (yo) hubiese incriminado
que (tú) hubieses incriminado
que (él) hubiese incriminado
que (ns) hubiésemos incriminado
que (vs) hubieseis incriminado
que (ellos) hubiesen incriminado
que (yo) incriminare
que (tú) incriminares
que (él) incriminare
que (ns) incrimináremos
que (vs) incriminareis
que (ellos) incriminaren
que (yo) hubiere incriminado
que (tú) hubieres incriminado
que (él) hubiere incriminado
que (ns) hubiéremos incriminado
que (vs) hubiereis incriminado
que (ellos) hubieren incriminado

Infinitif

Gérondif

Présent

Passé

Présent

Passé

incriminarhaber incriminadoincriminandohabiendo incriminado

Participe

Participe passé

Participe passé

 

 

incriminado-