El Conjugador
Conjugaison du verbe espagnol
DESENCORDELAR


Indicatif

Présent

Passé composé

Imparfait

Plus-que-parfait

(yo) no desencordelo
(tú) no desencordelas
(él) no desencordela
(ns) no desencordelamos
(vs) no desencordeláis
(ellos) no desencordelan
(yo) no he desencordelado
(tú) no has desencordelado
(él) no ha desencordelado
(ns) no hemos desencordelado
(vs) no habéis desencordelado
(ellos) no han desencordelado
(yo) no desencordelaba
(tú) no desencordelabas
(él) no desencordelaba
(ns) no desencordelábamos
(vs) no desencordelabais
(ellos) no desencordelaban
(yo) no había desencordelado
(tú) no habías desencordelado
(él) no había desencordelado
(ns) no habíamos desencordelado
(vs) no habíais desencordelado
(ellos) no habían desencordelado

Passé simple

Passé antérieur

Futur simple

Futur antérieur

(yo) no desencordelé
(tú) no desencordelaste
(él) no desencordeló
(ns) no desencordelamos
(vs) no desencordelasteis
(ellos) no desencordelaron
(yo) no hube desencordelado
(tú) no hubiste desencordelado
(él) no hubo desencordelado
(ns) no hubimos desencordelado
(vs) no hubisteis desencordelado
(ellos) no hubieron desencordelado
(yo) no desencordelaré
(tú) no desencordelarás
(él) no desencordelará
(ns) no desencordelaremos
(vs) no desencordelaréis
(ellos) no desencordelarán
(yo) no habré desencordelado
(tú) no habrás desencordelado
(él) no habrá desencordelado
(ns) no habremos desencordelado
(vs) no habréis desencordelado
(ellos) no habrán desencordelado

Conditionnel

Conditionnel passé

Impératif

Impératif négatif

(yo) no desencordelaría
(tú) no desencordelarías
(él) no desencordelaría
(ns) no desencordelaríamos
(vs) no desencordelaríais
(ellos) no desencordelarían
(yo) no habría desencordelado
(tú) no habrías desencordelado
(él) no habría desencordelado
(ns) no habríamos desencordelado
(vs) no habríais desencordelado
(ellos) no habrían desencordelado
-
desencordela
desencordele
desencordelemos
desencordelad
desencordelen
-
no desencordeles
no desencordele
no desencordelemos
no desencordeléis
no desencordelen

Subjonctif

Présent

Passé

Imparfait

Plus-que-parfait

que (yo) no desencordele
que (tú) no desencordeles
que (él) no desencordele
que (ns) no desencordelemos
que (vs) no desencordeléis
que (ellos) no desencordelen
que (yo) no haya desencordelado
que (tú) no hayas desencordelado
que (él) no haya desencordelado
que (ns) no hayamos desencordelado
que (vs) no hayáis desencordelado
que (ellos) no hayan desencordelado
que (yo) no desencordelara
que (tú) no desencordelaras
que (él) no desencordelara
que (ns) no desencordeláramos
que (vs) no desencordelarais
que (ellos) no desencordelaran
que (yo) no hubiera desencordelado
que (tú) no hubieras desencordelado
que (él) no hubiera desencordelado
que (ns) no hubiéramos desencordelado
que (vs) no hubierais desencordelado
que (ellos) no hubieran desencordelado

Imparfait (2)

Plus-que-parfait (2)

Futur simple

Futur antérieur

que (yo) no desencordelase
que (tú) no desencordelases
que (él) no desencordelase
que (ns) no desencordelásemos
que (vs) no desencordelaseis
que (ellos) no desencordelasen
que (yo) no hubiese desencordelado
que (tú) no hubieses desencordelado
que (él) no hubiese desencordelado
que (ns) no hubiésemos desencordelado
que (vs) no hubieseis desencordelado
que (ellos) no hubiesen desencordelado
que (yo) no desencordelare
que (tú) no desencordelares
que (él) no desencordelare
que (ns) no desencordeláremos
que (vs) no desencordelareis
que (ellos) no desencordelaren
que (yo) no hubiere desencordelado
que (tú) no hubieres desencordelado
que (él) no hubiere desencordelado
que (ns) no hubiéremos desencordelado
que (vs) no hubiereis desencordelado
que (ellos) no hubieren desencordelado

Infinitif

Gérondif

Présent

Passé

Présent

Passé

no desencordelarno haber desencordeladono desencordelandono habiendo desencordelado

Participe

Participe passé

Participe passé

 

 

desencordelado-