El Conjugador
Conjugaison du verbe espagnol
COADUNAR


Indicatif

Présent

Passé composé

Imparfait

Plus-que-parfait

(yo) coaduno
(tú) coadunas
(él) coaduna
(ns) coadunamos
(vs) coadunáis
(ellos) coadunan
(yo) he coadunado
(tú) has coadunado
(él) ha coadunado
(ns) hemos coadunado
(vs) habéis coadunado
(ellos) han coadunado
(yo) coadunaba
(tú) coadunabas
(él) coadunaba
(ns) coadunábamos
(vs) coadunabais
(ellos) coadunaban
(yo) había coadunado
(tú) habías coadunado
(él) había coadunado
(ns) habíamos coadunado
(vs) habíais coadunado
(ellos) habían coadunado

Passé simple

Passé antérieur

Futur simple

Futur antérieur

(yo) coaduné
(tú) coadunaste
(él) coadunó
(ns) coadunamos
(vs) coadunasteis
(ellos) coadunaron
(yo) hube coadunado
(tú) hubiste coadunado
(él) hubo coadunado
(ns) hubimos coadunado
(vs) hubisteis coadunado
(ellos) hubieron coadunado
(yo) coadunaré
(tú) coadunarás
(él) coadunará
(ns) coadunaremos
(vs) coadunaréis
(ellos) coadunarán
(yo) habré coadunado
(tú) habrás coadunado
(él) habrá coadunado
(ns) habremos coadunado
(vs) habréis coadunado
(ellos) habrán coadunado

Conditionnel

Conditionnel passé

Impératif

Impératif négatif

(yo) coadunaría
(tú) coadunarías
(él) coadunaría
(ns) coadunaríamos
(vs) coadunaríais
(ellos) coadunarían
(yo) habría coadunado
(tú) habrías coadunado
(él) habría coadunado
(ns) habríamos coadunado
(vs) habríais coadunado
(ellos) habrían coadunado
-
coaduna
coadune
coadunemos
coadunad
coadunen
-
no coadunes
no coadune
no coadunemos
no coadunéis
no coadunen

Subjonctif

Présent

Passé

Imparfait

Plus-que-parfait

que (yo) coadune
que (tú) coadunes
que (él) coadune
que (ns) coadunemos
que (vs) coadunéis
que (ellos) coadunen
que (yo) haya coadunado
que (tú) hayas coadunado
que (él) haya coadunado
que (ns) hayamos coadunado
que (vs) hayáis coadunado
que (ellos) hayan coadunado
que (yo) coadunara
que (tú) coadunaras
que (él) coadunara
que (ns) coadunáramos
que (vs) coadunarais
que (ellos) coadunaran
que (yo) hubiera coadunado
que (tú) hubieras coadunado
que (él) hubiera coadunado
que (ns) hubiéramos coadunado
que (vs) hubierais coadunado
que (ellos) hubieran coadunado

Imparfait (2)

Plus-que-parfait (2)

Futur simple

Futur antérieur

que (yo) coadunase
que (tú) coadunases
que (él) coadunase
que (ns) coadunásemos
que (vs) coadunaseis
que (ellos) coadunasen
que (yo) hubiese coadunado
que (tú) hubieses coadunado
que (él) hubiese coadunado
que (ns) hubiésemos coadunado
que (vs) hubieseis coadunado
que (ellos) hubiesen coadunado
que (yo) coadunare
que (tú) coadunares
que (él) coadunare
que (ns) coadunáremos
que (vs) coadunareis
que (ellos) coadunaren
que (yo) hubiere coadunado
que (tú) hubieres coadunado
que (él) hubiere coadunado
que (ns) hubiéremos coadunado
que (vs) hubiereis coadunado
que (ellos) hubieren coadunado

Infinitif

Gérondif

Présent

Passé

Présent

Passé

coadunarhaber coadunadocoadunandohabiendo coadunado

Participe

Participe passé

Participe passé

 

 

coadunado-