El Conjugador
Conjugaison du verbe espagnol
ASORDAR


Indicatif

Présent

Passé composé

Imparfait

Plus-que-parfait

(yo) asordo
(tú) asordas
(ella) asorda
(ns) asordamos
(vs) asordáis
(ellas) asordan
(yo) he asordado
(tú) has asordado
(ella) ha asordado
(ns) hemos asordado
(vs) habéis asordado
(ellas) han asordado
(yo) asordaba
(tú) asordabas
(ella) asordaba
(ns) asordábamos
(vs) asordabais
(ellas) asordaban
(yo) había asordado
(tú) habías asordado
(ella) había asordado
(ns) habíamos asordado
(vs) habíais asordado
(ellas) habían asordado

Passé simple

Passé antérieur

Futur simple

Futur antérieur

(yo) asordé
(tú) asordaste
(ella) asordó
(ns) asordamos
(vs) asordasteis
(ellas) asordaron
(yo) hube asordado
(tú) hubiste asordado
(ella) hubo asordado
(ns) hubimos asordado
(vs) hubisteis asordado
(ellas) hubieron asordado
(yo) asordaré
(tú) asordarás
(ella) asordará
(ns) asordaremos
(vs) asordaréis
(ellas) asordarán
(yo) habré asordado
(tú) habrás asordado
(ella) habrá asordado
(ns) habremos asordado
(vs) habréis asordado
(ellas) habrán asordado

Conditionnel

Conditionnel passé

Impératif

Impératif négatif

(yo) asordaría
(tú) asordarías
(ella) asordaría
(ns) asordaríamos
(vs) asordaríais
(ellas) asordarían
(yo) habría asordado
(tú) habrías asordado
(ella) habría asordado
(ns) habríamos asordado
(vs) habríais asordado
(ellas) habrían asordado
-
asorda
asorde
asordemos
asordad
asorden
-
no asordes
no asorde
no asordemos
no asordéis
no asorden

Subjonctif

Présent

Passé

Imparfait

Plus-que-parfait

que (yo) asorde
que (tú) asordes
que (ella) asorde
que (ns) asordemos
que (vs) asordéis
que (ellas) asorden
que (yo) haya asordado
que (tú) hayas asordado
que (ella) haya asordado
que (ns) hayamos asordado
que (vs) hayáis asordado
que (ellas) hayan asordado
que (yo) asordara
que (tú) asordaras
que (ella) asordara
que (ns) asordáramos
que (vs) asordarais
que (ellas) asordaran
que (yo) hubiera asordado
que (tú) hubieras asordado
que (ella) hubiera asordado
que (ns) hubiéramos asordado
que (vs) hubierais asordado
que (ellas) hubieran asordado

Imparfait (2)

Plus-que-parfait (2)

Futur simple

Futur antérieur

que (yo) asordase
que (tú) asordases
que (ella) asordase
que (ns) asordásemos
que (vs) asordaseis
que (ellas) asordasen
que (yo) hubiese asordado
que (tú) hubieses asordado
que (ella) hubiese asordado
que (ns) hubiésemos asordado
que (vs) hubieseis asordado
que (ellas) hubiesen asordado
que (yo) asordare
que (tú) asordares
que (ella) asordare
que (ns) asordáremos
que (vs) asordareis
que (ellas) asordaren
que (yo) hubiere asordado
que (tú) hubieres asordado
que (ella) hubiere asordado
que (ns) hubiéremos asordado
que (vs) hubiereis asordado
que (ellas) hubieren asordado

Infinitif

Gérondif

Présent

Passé

Présent

Passé

asordarhaber asordadoasordandohabiendo asordado

Participe

Participe passé

Participe passé

 

 

asordado-