El Conjugador
Conjugaison du verbe espagnol
ASOLANAR


Indicatif

Présent

Passé composé

Imparfait

Plus-que-parfait

(yo) asolano
(tú) asolanas
(él) asolana
(ns) asolanamos
(vs) asolanáis
(ellos) asolanan
(yo) he asolanado
(tú) has asolanado
(él) ha asolanado
(ns) hemos asolanado
(vs) habéis asolanado
(ellos) han asolanado
(yo) asolanaba
(tú) asolanabas
(él) asolanaba
(ns) asolanábamos
(vs) asolanabais
(ellos) asolanaban
(yo) había asolanado
(tú) habías asolanado
(él) había asolanado
(ns) habíamos asolanado
(vs) habíais asolanado
(ellos) habían asolanado

Passé simple

Passé antérieur

Futur simple

Futur antérieur

(yo) asolané
(tú) asolanaste
(él) asolanó
(ns) asolanamos
(vs) asolanasteis
(ellos) asolanaron
(yo) hube asolanado
(tú) hubiste asolanado
(él) hubo asolanado
(ns) hubimos asolanado
(vs) hubisteis asolanado
(ellos) hubieron asolanado
(yo) asolanaré
(tú) asolanarás
(él) asolanará
(ns) asolanaremos
(vs) asolanaréis
(ellos) asolanarán
(yo) habré asolanado
(tú) habrás asolanado
(él) habrá asolanado
(ns) habremos asolanado
(vs) habréis asolanado
(ellos) habrán asolanado

Conditionnel

Conditionnel passé

Impératif

Impératif négatif

(yo) asolanaría
(tú) asolanarías
(él) asolanaría
(ns) asolanaríamos
(vs) asolanaríais
(ellos) asolanarían
(yo) habría asolanado
(tú) habrías asolanado
(él) habría asolanado
(ns) habríamos asolanado
(vs) habríais asolanado
(ellos) habrían asolanado
-
asolana
asolane
asolanemos
asolanad
asolanen
-
no asolanes
no asolane
no asolanemos
no asolanéis
no asolanen

Subjonctif

Présent

Passé

Imparfait

Plus-que-parfait

que (yo) asolane
que (tú) asolanes
que (él) asolane
que (ns) asolanemos
que (vs) asolanéis
que (ellos) asolanen
que (yo) haya asolanado
que (tú) hayas asolanado
que (él) haya asolanado
que (ns) hayamos asolanado
que (vs) hayáis asolanado
que (ellos) hayan asolanado
que (yo) asolanara
que (tú) asolanaras
que (él) asolanara
que (ns) asolanáramos
que (vs) asolanarais
que (ellos) asolanaran
que (yo) hubiera asolanado
que (tú) hubieras asolanado
que (él) hubiera asolanado
que (ns) hubiéramos asolanado
que (vs) hubierais asolanado
que (ellos) hubieran asolanado

Imparfait (2)

Plus-que-parfait (2)

Futur simple

Futur antérieur

que (yo) asolanase
que (tú) asolanases
que (él) asolanase
que (ns) asolanásemos
que (vs) asolanaseis
que (ellos) asolanasen
que (yo) hubiese asolanado
que (tú) hubieses asolanado
que (él) hubiese asolanado
que (ns) hubiésemos asolanado
que (vs) hubieseis asolanado
que (ellos) hubiesen asolanado
que (yo) asolanare
que (tú) asolanares
que (él) asolanare
que (ns) asolanáremos
que (vs) asolanareis
que (ellos) asolanaren
que (yo) hubiere asolanado
que (tú) hubieres asolanado
que (él) hubiere asolanado
que (ns) hubiéremos asolanado
que (vs) hubiereis asolanado
que (ellos) hubieren asolanado

Infinitif

Gérondif

Présent

Passé

Présent

Passé

asolanarhaber asolanadoasolanandohabiendo asolanado

Participe

Participe passé

Participe passé

 

 

asolanado-