El Conjugador
MANUMITIR


Indicativo

Presente

Pretérito perfecto compuesto

Pretérito imperfecto

Pretérito pluscuamperfecto

(yo) manumito
(tú) manumites
(él) manumite
(ns) manumitimos
(vs) manumitís
(ellos) manumiten
(yo) he manumitido
(tú) has manumitido
(él) ha manumitido
(ns) hemos manumitido
(vs) habéis manumitido
(ellos) han manumitido
(yo) manumitía
(tú) manumitías
(él) manumitía
(ns) manumitíamos
(vs) manumitíais
(ellos) manumitían
(yo) había manumitido
(tú) habías manumitido
(él) había manumitido
(ns) habíamos manumitido
(vs) habíais manumitido
(ellos) habían manumitido

Pretérito perfecto simple

Pretérito anterior

Futuro simple

Futuro perfecto

(yo) manumití
(tú) manumitiste
(él) manumit
(ns) manumitimos
(vs) manumitisteis
(ellos) manumitieron
(yo) hube manumitido
(tú) hubiste manumitido
(él) hubo manumitido
(ns) hubimos manumitido
(vs) hubisteis manumitido
(ellos) hubieron manumitido
(yo) manumitiré
(tú) manumitirás
(él) manumitirá
(ns) manumitiremos
(vs) manumitiréis
(ellos) manumitirán
(yo) habré manumitido
(tú) habrás manumitido
(él) habrá manumitido
(ns) habremos manumitido
(vs) habréis manumitido
(ellos) habrán manumitido

Condicional simple

Condicional perfecto

Imperativo

Imperativo negativo

(yo) manumitiría
(tú) manumitirías
(él) manumitiría
(ns) manumitiríamos
(vs) manumitiríais
(ellos) manumitirían
(yo) habría manumitido
(tú) habrías manumitido
(él) habría manumitido
(ns) habríamos manumitido
(vs) habríais manumitido
(ellos) habrían manumitido
-
manumite
manumita
manumitamos
manumitid
manumitan
-
no manumitas
no manumita
no manumitamos
no manumitáis
no manumitan

Subjuntivo

Presente

Pretérito perfecto

Pretérito imperfecto

Pretérito pluscuamperfecto

que (yo) manumita
que (tú) manumitas
que (él) manumita
que (ns) manumitamos
que (vs) manumitáis
que (ellos) manumitan
que (yo) haya manumitido
que (tú) hayas manumitido
que (él) haya manumitido
que (ns) hayamos manumitido
que (vs) hayáis manumitido
que (ellos) hayan manumitido
que (yo) manumitiera
que (tú) manumitieras
que (él) manumitiera
que (ns) manumitiéramos
que (vs) manumitierais
que (ellos) manumitieran
que (yo) hubiera manumitido
que (tú) hubieras manumitido
que (él) hubiera manumitido
que (ns) hubiéramos manumitido
que (vs) hubierais manumitido
que (ellos) hubieran manumitido

Pretérito Imperfecto (2)

Pretérito pluscuamperfecto (2)

Futuro simple

Futuro perfecto

que (yo) manumitiese
que (tú) manumitieses
que (él) manumitiese
que (ns) manumitiésemos
que (vs) manumitieseis
que (ellos) manumitiesen
que (yo) hubiese manumitido
que (tú) hubieses manumitido
que (él) hubiese manumitido
que (ns) hubiésemos manumitido
que (vs) hubieseis manumitido
que (ellos) hubiesen manumitido
que (yo) manumitiere
que (tú) manumitieres
que (él) manumitiere
que (ns) manumitiéremos
que (vs) manumitiereis
que (ellos) manumitieren
que (yo) hubiere manumitido
que (tú) hubieres manumitido
que (él) hubiere manumitido
que (ns) hubiéremos manumitido
que (vs) hubiereis manumitido
que (ellos) hubieren manumitido

Infinitivo

Gerundio

Presente

Compuesto

Presente

Compuesto

manumitirhaber manumitidomanumitiendohabiendo manumitido

Participio

Participio

Participio

 

 

manumitidomanumiso