El Conjugador
CONJURAMENTARSE


Indicativo

Presente

Pretérito perfecto compuesto

Pretérito imperfecto

Pretérito pluscuamperfecto

(yo) me conjuramento
(tú) te conjuramentas
(ella) se conjuramenta
(ns) nos conjuramentamos
(vs) os conjuramentáis
(ellas) se conjuramentan
(yo) me he conjuramentado
(tú) te has conjuramentado
(ella) se ha conjuramentado
(ns) nos hemos conjuramentado
(vs) os habéis conjuramentado
(ellas) se han conjuramentado
(yo) me conjuramentaba
(tú) te conjuramentabas
(ella) se conjuramentaba
(ns) nos conjuramentábamos
(vs) os conjuramentabais
(ellas) se conjuramentaban
(yo) me había conjuramentado
(tú) te habías conjuramentado
(ella) se había conjuramentado
(ns) nos habíamos conjuramentado
(vs) os habíais conjuramentado
(ellas) se habían conjuramentado

Pretérito perfecto simple

Pretérito anterior

Futuro simple

Futuro perfecto

(yo) me conjuramenté
(tú) te conjuramentaste
(ella) se conjuramentó
(ns) nos conjuramentamos
(vs) os conjuramentasteis
(ellas) se conjuramentaron
(yo) me hube conjuramentado
(tú) te hubiste conjuramentado
(ella) se hubo conjuramentado
(ns) nos hubimos conjuramentado
(vs) os hubisteis conjuramentado
(ellas) se hubieron conjuramentado
(yo) me conjuramentaré
(tú) te conjuramentarás
(ella) se conjuramentará
(ns) nos conjuramentaremos
(vs) os conjuramentaréis
(ellas) se conjuramentarán
(yo) me habré conjuramentado
(tú) te habrás conjuramentado
(ella) se habrá conjuramentado
(ns) nos habremos conjuramentado
(vs) os habréis conjuramentado
(ellas) se habrán conjuramentado

Condicional simple

Condicional perfecto

Imperativo

Imperativo negativo

(yo) me conjuramentaría
(tú) te conjuramentarías
(ella) se conjuramentaría
(ns) nos conjuramentaríamos
(vs) os conjuramentaríais
(ellas) se conjuramentarían
(yo) me habría conjuramentado
(tú) te habrías conjuramentado
(ella) se habría conjuramentado
(ns) nos habríamos conjuramentado
(vs) os habríais conjuramentado
(ellas) se habrían conjuramentado
-
conjuraméntate
conjuraméntese
conjuramentémonos
conjuramentaos
conjuraméntense
-
no te conjuramentes
no se conjuramente
no nos conjuramentemos
no os conjuramentéis
no se conjuramenten

Subjuntivo

Presente

Pretérito perfecto

Pretérito imperfecto

Pretérito pluscuamperfecto

que (yo) me conjuramente
que (tú) te conjuramentes
que (ella) se conjuramente
que (ns) nos conjuramentemos
que (vs) os conjuramentéis
que (ellas) se conjuramenten
que (yo) me haya conjuramentado
que (tú) te hayas conjuramentado
que (ella) se haya conjuramentado
que (ns) nos hayamos conjuramentado
que (vs) os hayáis conjuramentado
que (ellas) se hayan conjuramentado
que (yo) me conjuramentara
que (tú) te conjuramentaras
que (ella) se conjuramentara
que (ns) nos conjuramentáramos
que (vs) os conjuramentarais
que (ellas) se conjuramentaran
que (yo) me hubiera conjuramentado
que (tú) te hubieras conjuramentado
que (ella) se hubiera conjuramentado
que (ns) nos hubiéramos conjuramentado
que (vs) os hubierais conjuramentado
que (ellas) se hubieran conjuramentado

Pretérito Imperfecto (2)

Pretérito pluscuamperfecto (2)

Futuro simple

Futuro perfecto

que (yo) me conjuramentase
que (tú) te conjuramentases
que (ella) se conjuramentase
que (ns) nos conjuramentásemos
que (vs) os conjuramentaseis
que (ellas) se conjuramentasen
que (yo) me hubiese conjuramentado
que (tú) te hubieses conjuramentado
que (ella) se hubiese conjuramentado
que (ns) nos hubiésemos conjuramentado
que (vs) os hubieseis conjuramentado
que (ellas) se hubiesen conjuramentado
que (yo) me conjuramentare
que (tú) te conjuramentares
que (ella) se conjuramentare
que (ns) nos conjuramentáremos
que (vs) os conjuramentareis
que (ellas) se conjuramentaren
que (yo) me hubiere conjuramentado
que (tú) te hubieres conjuramentado
que (ella) se hubiere conjuramentado
que (ns) nos hubiéremos conjuramentado
que (vs) os hubiereis conjuramentado
que (ellas) se hubieren conjuramentado

Infinitivo

Gerundio

Presente

Compuesto

Presente

Compuesto

conjuramentarsehaberse conjuramentadoconjuramentándosehabiéndose conjuramentado

Participio

Participio

Participio

 

 

conjuramentado-