El Conjugador
SOLILOQUIAR


Indicativo

Presente

Pretérito perfecto compuesto

Pretérito imperfecto

Pretérito pluscuamperfecto

(yo) soliloquio
(tú) soliloquias
(él) soliloquia
(ns) soliloquiamos
(vs) soliloquiáis
(ellos) soliloquian
(yo) he soliloquiado
(tú) has soliloquiado
(él) ha soliloquiado
(ns) hemos soliloquiado
(vs) habéis soliloquiado
(ellos) han soliloquiado
(yo) soliloquiaba
(tú) soliloquiabas
(él) soliloquiaba
(ns) soliloquiábamos
(vs) soliloquiabais
(ellos) soliloquiaban
(yo) había soliloquiado
(tú) habías soliloquiado
(él) había soliloquiado
(ns) habíamos soliloquiado
(vs) habíais soliloquiado
(ellos) habían soliloquiado

Pretérito perfecto simple

Pretérito anterior

Futuro simple

Futuro perfecto

(yo) soliloquié
(tú) soliloquiaste
(él) soliloquió
(ns) soliloquiamos
(vs) soliloquiasteis
(ellos) soliloquiaron
(yo) hube soliloquiado
(tú) hubiste soliloquiado
(él) hubo soliloquiado
(ns) hubimos soliloquiado
(vs) hubisteis soliloquiado
(ellos) hubieron soliloquiado
(yo) soliloquiaré
(tú) soliloquiarás
(él) soliloquiará
(ns) soliloquiaremos
(vs) soliloquiaréis
(ellos) soliloquiarán
(yo) habré soliloquiado
(tú) habrás soliloquiado
(él) habrá soliloquiado
(ns) habremos soliloquiado
(vs) habréis soliloquiado
(ellos) habrán soliloquiado

Condicional simple

Condicional perfecto

Imperativo

Imperativo negativo

(yo) soliloquiaría
(tú) soliloquiarías
(él) soliloquiaría
(ns) soliloquiaríamos
(vs) soliloquiaríais
(ellos) soliloquiarían
(yo) habría soliloquiado
(tú) habrías soliloquiado
(él) habría soliloquiado
(ns) habríamos soliloquiado
(vs) habríais soliloquiado
(ellos) habrían soliloquiado
-
soliloquia
soliloquie
soliloquiemos
soliloquiad
soliloquien
-
no soliloquies
no soliloquie
no soliloquiemos
no soliloquiéis
no soliloquien

Subjuntivo

Presente

Pretérito perfecto

Pretérito imperfecto

Pretérito pluscuamperfecto

que (yo) soliloquie
que (tú) soliloquies
que (él) soliloquie
que (ns) soliloquiemos
que (vs) soliloquiéis
que (ellos) soliloquien
que (yo) haya soliloquiado
que (tú) hayas soliloquiado
que (él) haya soliloquiado
que (ns) hayamos soliloquiado
que (vs) hayáis soliloquiado
que (ellos) hayan soliloquiado
que (yo) soliloquiara
que (tú) soliloquiaras
que (él) soliloquiara
que (ns) soliloquiáramos
que (vs) soliloquiarais
que (ellos) soliloquiaran
que (yo) hubiera soliloquiado
que (tú) hubieras soliloquiado
que (él) hubiera soliloquiado
que (ns) hubiéramos soliloquiado
que (vs) hubierais soliloquiado
que (ellos) hubieran soliloquiado

Pretérito Imperfecto (2)

Pretérito pluscuamperfecto (2)

Futuro simple

Futuro perfecto

que (yo) soliloquiase
que (tú) soliloquiases
que (él) soliloquiase
que (ns) soliloquiásemos
que (vs) soliloquiaseis
que (ellos) soliloquiasen
que (yo) hubiese soliloquiado
que (tú) hubieses soliloquiado
que (él) hubiese soliloquiado
que (ns) hubiésemos soliloquiado
que (vs) hubieseis soliloquiado
que (ellos) hubiesen soliloquiado
que (yo) soliloquiare
que (tú) soliloquiares
que (él) soliloquiare
que (ns) soliloquiáremos
que (vs) soliloquiareis
que (ellos) soliloquiaren
que (yo) hubiere soliloquiado
que (tú) hubieres soliloquiado
que (él) hubiere soliloquiado
que (ns) hubiéremos soliloquiado
que (vs) hubiereis soliloquiado
que (ellos) hubieren soliloquiado

Infinitivo

Gerundio

Presente

Compuesto

Presente

Compuesto

soliloquiarhaber soliloquiadosoliloquiandohabiendo soliloquiado

Participio

Participio

Participio

 

 

soliloquiado-