El Conjugador
PRINGAR


Indicativo

Presente

Pretérito perfecto compuesto

Pretérito imperfecto

Pretérito pluscuamperfecto

-
-
(él) pringa
-
-
-
-
-
(él) ha pringado
-
-
-
-
-
(él) pringaba
-
-
-
-
-
(él) había pringado
-
-
-

Pretérito perfecto simple

Pretérito anterior

Futuro simple

Futuro perfecto

-
-
(él) pringó
-
-
-
-
-
(él) hubo pringado
-
-
-
-
-
(él) pringará
-
-
-
-
-
(él) habrá pringado
-
-
-

Condicional simple

Condicional perfecto

Imperativo

Imperativo negativo

-
-
(él) pringaría
-
-
-
-
-
(él) habría pringado
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-

Subjuntivo

Presente

Pretérito perfecto

Pretérito imperfecto

Pretérito pluscuamperfecto

-
-
que (él) pringue
-
-
-
-
-
que (él) haya pringado
-
-
-
-
-
que (él) pringara
-
-
-
-
-
que (él) hubiera pringado
-
-
-

Pretérito Imperfecto (2)

Pretérito pluscuamperfecto (2)

Futuro simple

Futuro perfecto

-
-
que (él) pringase
-
-
-
-
-
que (él) hubiese pringado
-
-
-
-
-
que (él) pringare
-
-
-
-
-
que (él) hubiere pringado
-
-
-

Infinitivo

Gerundio

Presente

Compuesto

Presente

Compuesto

pringarhaber pringadopringandohabiendo pringado

Participio

Participio

Participio

 

 

pringado-