El Conjugador
INDULTAR


Indicativo

Presente

Pretérito perfecto compuesto

Pretérito imperfecto

Pretérito pluscuamperfecto

(yo) indulto
(tú) indultas
(ella) indulta
(ns) indultamos
(vs) indultáis
(ellas) indultan
(yo) he indultado
(tú) has indultado
(ella) ha indultado
(ns) hemos indultado
(vs) habéis indultado
(ellas) han indultado
(yo) indultaba
(tú) indultabas
(ella) indultaba
(ns) indultábamos
(vs) indultabais
(ellas) indultaban
(yo) había indultado
(tú) habías indultado
(ella) había indultado
(ns) habíamos indultado
(vs) habíais indultado
(ellas) habían indultado

Pretérito perfecto simple

Pretérito anterior

Futuro simple

Futuro perfecto

(yo) indulté
(tú) indultaste
(ella) indultó
(ns) indultamos
(vs) indultasteis
(ellas) indultaron
(yo) hube indultado
(tú) hubiste indultado
(ella) hubo indultado
(ns) hubimos indultado
(vs) hubisteis indultado
(ellas) hubieron indultado
(yo) indultaré
(tú) indultarás
(ella) indultará
(ns) indultaremos
(vs) indultaréis
(ellas) indultarán
(yo) habré indultado
(tú) habrás indultado
(ella) habrá indultado
(ns) habremos indultado
(vs) habréis indultado
(ellas) habrán indultado

Condicional simple

Condicional perfecto

Imperativo

Imperativo negativo

(yo) indultaría
(tú) indultarías
(ella) indultaría
(ns) indultaríamos
(vs) indultaríais
(ellas) indultarían
(yo) habría indultado
(tú) habrías indultado
(ella) habría indultado
(ns) habríamos indultado
(vs) habríais indultado
(ellas) habrían indultado
-
indulta
indulte
indultemos
indultad
indulten
-
no indultes
no indulte
no indultemos
no indultéis
no indulten

Subjuntivo

Presente

Pretérito perfecto

Pretérito imperfecto

Pretérito pluscuamperfecto

que (yo) indulte
que (tú) indultes
que (ella) indulte
que (ns) indultemos
que (vs) indultéis
que (ellas) indulten
que (yo) haya indultado
que (tú) hayas indultado
que (ella) haya indultado
que (ns) hayamos indultado
que (vs) hayáis indultado
que (ellas) hayan indultado
que (yo) indultara
que (tú) indultaras
que (ella) indultara
que (ns) indultáramos
que (vs) indultarais
que (ellas) indultaran
que (yo) hubiera indultado
que (tú) hubieras indultado
que (ella) hubiera indultado
que (ns) hubiéramos indultado
que (vs) hubierais indultado
que (ellas) hubieran indultado

Pretérito Imperfecto (2)

Pretérito pluscuamperfecto (2)

Futuro simple

Futuro perfecto

que (yo) indultase
que (tú) indultases
que (ella) indultase
que (ns) indultásemos
que (vs) indultaseis
que (ellas) indultasen
que (yo) hubiese indultado
que (tú) hubieses indultado
que (ella) hubiese indultado
que (ns) hubiésemos indultado
que (vs) hubieseis indultado
que (ellas) hubiesen indultado
que (yo) indultare
que (tú) indultares
que (ella) indultare
que (ns) indultáremos
que (vs) indultareis
que (ellas) indultaren
que (yo) hubiere indultado
que (tú) hubieres indultado
que (ella) hubiere indultado
que (ns) hubiéremos indultado
que (vs) hubiereis indultado
que (ellas) hubieren indultado

Infinitivo

Gerundio

Presente

Compuesto

Presente

Compuesto

indultarhaber indultadoindultandohabiendo indultado

Participio

Participio

Participio

 

 

indultado-