El Conjugador
ENTORCHAR


Indicativo

Presente

Pretérito perfecto compuesto

Pretérito imperfecto

Pretérito pluscuamperfecto

(yo) entorcho
(tú) entorchas
(él) entorcha
(ns) entorchamos
(vs) entorcháis
(ellos) entorchan
(yo) he entorchado
(tú) has entorchado
(él) ha entorchado
(ns) hemos entorchado
(vs) habéis entorchado
(ellos) han entorchado
(yo) entorchaba
(tú) entorchabas
(él) entorchaba
(ns) entorchábamos
(vs) entorchabais
(ellos) entorchaban
(yo) había entorchado
(tú) habías entorchado
(él) había entorchado
(ns) habíamos entorchado
(vs) habíais entorchado
(ellos) habían entorchado

Pretérito perfecto simple

Pretérito anterior

Futuro simple

Futuro perfecto

(yo) entorché
(tú) entorchaste
(él) entorchó
(ns) entorchamos
(vs) entorchasteis
(ellos) entorcharon
(yo) hube entorchado
(tú) hubiste entorchado
(él) hubo entorchado
(ns) hubimos entorchado
(vs) hubisteis entorchado
(ellos) hubieron entorchado
(yo) entorcharé
(tú) entorcharás
(él) entorchará
(ns) entorcharemos
(vs) entorcharéis
(ellos) entorcharán
(yo) habré entorchado
(tú) habrás entorchado
(él) habrá entorchado
(ns) habremos entorchado
(vs) habréis entorchado
(ellos) habrán entorchado

Condicional simple

Condicional perfecto

Imperativo

Imperativo negativo

(yo) entorcharía
(tú) entorcharías
(él) entorcharía
(ns) entorcharíamos
(vs) entorcharíais
(ellos) entorcharían
(yo) habría entorchado
(tú) habrías entorchado
(él) habría entorchado
(ns) habríamos entorchado
(vs) habríais entorchado
(ellos) habrían entorchado
-
entorcha
entorche
entorchemos
entorchad
entorchen
-
no entorches
no entorche
no entorchemos
no entorchéis
no entorchen

Subjuntivo

Presente

Pretérito perfecto

Pretérito imperfecto

Pretérito pluscuamperfecto

que (yo) entorche
que (tú) entorches
que (él) entorche
que (ns) entorchemos
que (vs) entorchéis
que (ellos) entorchen
que (yo) haya entorchado
que (tú) hayas entorchado
que (él) haya entorchado
que (ns) hayamos entorchado
que (vs) hayáis entorchado
que (ellos) hayan entorchado
que (yo) entorchara
que (tú) entorcharas
que (él) entorchara
que (ns) entorcháramos
que (vs) entorcharais
que (ellos) entorcharan
que (yo) hubiera entorchado
que (tú) hubieras entorchado
que (él) hubiera entorchado
que (ns) hubiéramos entorchado
que (vs) hubierais entorchado
que (ellos) hubieran entorchado

Pretérito Imperfecto (2)

Pretérito pluscuamperfecto (2)

Futuro simple

Futuro perfecto

que (yo) entorchase
que (tú) entorchases
que (él) entorchase
que (ns) entorchásemos
que (vs) entorchaseis
que (ellos) entorchasen
que (yo) hubiese entorchado
que (tú) hubieses entorchado
que (él) hubiese entorchado
que (ns) hubiésemos entorchado
que (vs) hubieseis entorchado
que (ellos) hubiesen entorchado
que (yo) entorchare
que (tú) entorchares
que (él) entorchare
que (ns) entorcháremos
que (vs) entorchareis
que (ellos) entorcharen
que (yo) hubiere entorchado
que (tú) hubieres entorchado
que (él) hubiere entorchado
que (ns) hubiéremos entorchado
que (vs) hubiereis entorchado
que (ellos) hubieren entorchado

Infinitivo

Gerundio

Presente

Compuesto

Presente

Compuesto

entorcharhaber entorchadoentorchandohabiendo entorchado

Participio

Participio

Participio

 

 

entorchado-