El Conjugador
ENSAMBENITAR


Indicativo

Presente

Pretérito perfecto compuesto

Pretérito imperfecto

Pretérito pluscuamperfecto

(yo) ensambenito
(tú) ensambenitas
(él) ensambenita
(ns) ensambenitamos
(vs) ensambenitáis
(ellos) ensambenitan
(yo) he ensambenitado
(tú) has ensambenitado
(él) ha ensambenitado
(ns) hemos ensambenitado
(vs) habéis ensambenitado
(ellos) han ensambenitado
(yo) ensambenitaba
(tú) ensambenitabas
(él) ensambenitaba
(ns) ensambenitábamos
(vs) ensambenitabais
(ellos) ensambenitaban
(yo) había ensambenitado
(tú) habías ensambenitado
(él) había ensambenitado
(ns) habíamos ensambenitado
(vs) habíais ensambenitado
(ellos) habían ensambenitado

Pretérito perfecto simple

Pretérito anterior

Futuro simple

Futuro perfecto

(yo) ensambenité
(tú) ensambenitaste
(él) ensambenitó
(ns) ensambenitamos
(vs) ensambenitasteis
(ellos) ensambenitaron
(yo) hube ensambenitado
(tú) hubiste ensambenitado
(él) hubo ensambenitado
(ns) hubimos ensambenitado
(vs) hubisteis ensambenitado
(ellos) hubieron ensambenitado
(yo) ensambenitaré
(tú) ensambenitarás
(él) ensambenitará
(ns) ensambenitaremos
(vs) ensambenitaréis
(ellos) ensambenitarán
(yo) habré ensambenitado
(tú) habrás ensambenitado
(él) habrá ensambenitado
(ns) habremos ensambenitado
(vs) habréis ensambenitado
(ellos) habrán ensambenitado

Condicional simple

Condicional perfecto

Imperativo

Imperativo negativo

(yo) ensambenitaría
(tú) ensambenitarías
(él) ensambenitaría
(ns) ensambenitaríamos
(vs) ensambenitaríais
(ellos) ensambenitarían
(yo) habría ensambenitado
(tú) habrías ensambenitado
(él) habría ensambenitado
(ns) habríamos ensambenitado
(vs) habríais ensambenitado
(ellos) habrían ensambenitado
-
ensambenita
ensambenite
ensambenitemos
ensambenitad
ensambeniten
-
no ensambenites
no ensambenite
no ensambenitemos
no ensambenitéis
no ensambeniten

Subjuntivo

Presente

Pretérito perfecto

Pretérito imperfecto

Pretérito pluscuamperfecto

que (yo) ensambenite
que (tú) ensambenites
que (él) ensambenite
que (ns) ensambenitemos
que (vs) ensambenitéis
que (ellos) ensambeniten
que (yo) haya ensambenitado
que (tú) hayas ensambenitado
que (él) haya ensambenitado
que (ns) hayamos ensambenitado
que (vs) hayáis ensambenitado
que (ellos) hayan ensambenitado
que (yo) ensambenitara
que (tú) ensambenitaras
que (él) ensambenitara
que (ns) ensambenitáramos
que (vs) ensambenitarais
que (ellos) ensambenitaran
que (yo) hubiera ensambenitado
que (tú) hubieras ensambenitado
que (él) hubiera ensambenitado
que (ns) hubiéramos ensambenitado
que (vs) hubierais ensambenitado
que (ellos) hubieran ensambenitado

Pretérito Imperfecto (2)

Pretérito pluscuamperfecto (2)

Futuro simple

Futuro perfecto

que (yo) ensambenitase
que (tú) ensambenitases
que (él) ensambenitase
que (ns) ensambenitásemos
que (vs) ensambenitaseis
que (ellos) ensambenitasen
que (yo) hubiese ensambenitado
que (tú) hubieses ensambenitado
que (él) hubiese ensambenitado
que (ns) hubiésemos ensambenitado
que (vs) hubieseis ensambenitado
que (ellos) hubiesen ensambenitado
que (yo) ensambenitare
que (tú) ensambenitares
que (él) ensambenitare
que (ns) ensambenitáremos
que (vs) ensambenitareis
que (ellos) ensambenitaren
que (yo) hubiere ensambenitado
que (tú) hubieres ensambenitado
que (él) hubiere ensambenitado
que (ns) hubiéremos ensambenitado
que (vs) hubiereis ensambenitado
que (ellos) hubieren ensambenitado

Infinitivo

Gerundio

Presente

Compuesto

Presente

Compuesto

ensambenitarhaber ensambenitadoensambenitandohabiendo ensambenitado

Participio

Participio

Participio

 

 

ensambenitado-