El Conjugador
ENASTAR


Indicativo

Presente

Pretérito perfecto compuesto

Pretérito imperfecto

Pretérito pluscuamperfecto

(yo) enasto
(tú) enastas
(él) enasta
(ns) enastamos
(vs) enastáis
(ellos) enastan
(yo) he enastado
(tú) has enastado
(él) ha enastado
(ns) hemos enastado
(vs) habéis enastado
(ellos) han enastado
(yo) enastaba
(tú) enastabas
(él) enastaba
(ns) enastábamos
(vs) enastabais
(ellos) enastaban
(yo) había enastado
(tú) habías enastado
(él) había enastado
(ns) habíamos enastado
(vs) habíais enastado
(ellos) habían enastado

Pretérito perfecto simple

Pretérito anterior

Futuro simple

Futuro perfecto

(yo) enasté
(tú) enastaste
(él) enastó
(ns) enastamos
(vs) enastasteis
(ellos) enastaron
(yo) hube enastado
(tú) hubiste enastado
(él) hubo enastado
(ns) hubimos enastado
(vs) hubisteis enastado
(ellos) hubieron enastado
(yo) enastaré
(tú) enastarás
(él) enastará
(ns) enastaremos
(vs) enastaréis
(ellos) enastarán
(yo) habré enastado
(tú) habrás enastado
(él) habrá enastado
(ns) habremos enastado
(vs) habréis enastado
(ellos) habrán enastado

Condicional simple

Condicional perfecto

Imperativo

Imperativo negativo

(yo) enastaría
(tú) enastarías
(él) enastaría
(ns) enastaríamos
(vs) enastaríais
(ellos) enastarían
(yo) habría enastado
(tú) habrías enastado
(él) habría enastado
(ns) habríamos enastado
(vs) habríais enastado
(ellos) habrían enastado
-
enasta
enaste
enastemos
enastad
enasten
-
no enastes
no enaste
no enastemos
no enastéis
no enasten

Subjuntivo

Presente

Pretérito perfecto

Pretérito imperfecto

Pretérito pluscuamperfecto

que (yo) enaste
que (tú) enastes
que (él) enaste
que (ns) enastemos
que (vs) enastéis
que (ellos) enasten
que (yo) haya enastado
que (tú) hayas enastado
que (él) haya enastado
que (ns) hayamos enastado
que (vs) hayáis enastado
que (ellos) hayan enastado
que (yo) enastara
que (tú) enastaras
que (él) enastara
que (ns) enastáramos
que (vs) enastarais
que (ellos) enastaran
que (yo) hubiera enastado
que (tú) hubieras enastado
que (él) hubiera enastado
que (ns) hubiéramos enastado
que (vs) hubierais enastado
que (ellos) hubieran enastado

Pretérito Imperfecto (2)

Pretérito pluscuamperfecto (2)

Futuro simple

Futuro perfecto

que (yo) enastase
que (tú) enastases
que (él) enastase
que (ns) enastásemos
que (vs) enastaseis
que (ellos) enastasen
que (yo) hubiese enastado
que (tú) hubieses enastado
que (él) hubiese enastado
que (ns) hubiésemos enastado
que (vs) hubieseis enastado
que (ellos) hubiesen enastado
que (yo) enastare
que (tú) enastares
que (él) enastare
que (ns) enastáremos
que (vs) enastareis
que (ellos) enastaren
que (yo) hubiere enastado
que (tú) hubieres enastado
que (él) hubiere enastado
que (ns) hubiéremos enastado
que (vs) hubiereis enastado
que (ellos) hubieren enastado

Infinitivo

Gerundio

Presente

Compuesto

Presente

Compuesto

enastarhaber enastadoenastandohabiendo enastado

Participio

Participio

Participio

 

 

enastado-