El Conjugador
DESENTORPECERSE


Indicativo

Presente

Pretérito perfecto compuesto

Pretérito imperfecto

Pretérito pluscuamperfecto

(yo) me desentorpezco
(tú) te desentorpeces
(él) se desentorpece
(ns) nos desentorpecemos
(vs) os desentorpecéis
(ellos) se desentorpecen
(yo) me he desentorpecido
(tú) te has desentorpecido
(él) se ha desentorpecido
(ns) nos hemos desentorpecido
(vs) os habéis desentorpecido
(ellos) se han desentorpecido
(yo) me desentorpecía
(tú) te desentorpecías
(él) se desentorpecía
(ns) nos desentorpecíamos
(vs) os desentorpecíais
(ellos) se desentorpecían
(yo) me había desentorpecido
(tú) te habías desentorpecido
(él) se había desentorpecido
(ns) nos habíamos desentorpecido
(vs) os habíais desentorpecido
(ellos) se habían desentorpecido

Pretérito perfecto simple

Pretérito anterior

Futuro simple

Futuro perfecto

(yo) me desentorpe
(tú) te desentorpeciste
(él) se desentorpeció
(ns) nos desentorpecimos
(vs) os desentorpecisteis
(ellos) se desentorpecieron
(yo) me hube desentorpecido
(tú) te hubiste desentorpecido
(él) se hubo desentorpecido
(ns) nos hubimos desentorpecido
(vs) os hubisteis desentorpecido
(ellos) se hubieron desentorpecido
(yo) me desentorpeceré
(tú) te desentorpecerás
(él) se desentorpecerá
(ns) nos desentorpeceremos
(vs) os desentorpeceréis
(ellos) se desentorpecerán
(yo) me habré desentorpecido
(tú) te habrás desentorpecido
(él) se habrá desentorpecido
(ns) nos habremos desentorpecido
(vs) os habréis desentorpecido
(ellos) se habrán desentorpecido

Condicional simple

Condicional perfecto

Imperativo

Imperativo negativo

(yo) me desentorpecería
(tú) te desentorpecerías
(él) se desentorpecería
(ns) nos desentorpeceríamos
(vs) os desentorpeceríais
(ellos) se desentorpecerían
(yo) me habría desentorpecido
(tú) te habrías desentorpecido
(él) se habría desentorpecido
(ns) nos habríamos desentorpecido
(vs) os habríais desentorpecido
(ellos) se habrían desentorpecido
-
desentorpécete
desentorpézcase
desentorpezcámonos
desentorpeceos
desentorpézcanse
-
no te desentorpezcas
no se desentorpezca
no nos desentorpezcamos
no os desentorpezcáis
no se desentorpezcan

Subjuntivo

Presente

Pretérito perfecto

Pretérito imperfecto

Pretérito pluscuamperfecto

que (yo) me desentorpezca
que (tú) te desentorpezcas
que (él) se desentorpezca
que (ns) nos desentorpezcamos
que (vs) os desentorpezcáis
que (ellos) se desentorpezcan
que (yo) me haya desentorpecido
que (tú) te hayas desentorpecido
que (él) se haya desentorpecido
que (ns) nos hayamos desentorpecido
que (vs) os hayáis desentorpecido
que (ellos) se hayan desentorpecido
que (yo) me desentorpeciera
que (tú) te desentorpecieras
que (él) se desentorpeciera
que (ns) nos desentorpeciéramos
que (vs) os desentorpecierais
que (ellos) se desentorpecieran
que (yo) me hubiera desentorpecido
que (tú) te hubieras desentorpecido
que (él) se hubiera desentorpecido
que (ns) nos hubiéramos desentorpecido
que (vs) os hubierais desentorpecido
que (ellos) se hubieran desentorpecido

Pretérito Imperfecto (2)

Pretérito pluscuamperfecto (2)

Futuro simple

Futuro perfecto

que (yo) me desentorpeciese
que (tú) te desentorpecieses
que (él) se desentorpeciese
que (ns) nos desentorpeciésemos
que (vs) os desentorpecieseis
que (ellos) se desentorpeciesen
que (yo) me hubiese desentorpecido
que (tú) te hubieses desentorpecido
que (él) se hubiese desentorpecido
que (ns) nos hubiésemos desentorpecido
que (vs) os hubieseis desentorpecido
que (ellos) se hubiesen desentorpecido
que (yo) me desentorpeciere
que (tú) te desentorpecieres
que (él) se desentorpeciere
que (ns) nos desentorpeciéremos
que (vs) os desentorpeciereis
que (ellos) se desentorpecieren
que (yo) me hubiere desentorpecido
que (tú) te hubieres desentorpecido
que (él) se hubiere desentorpecido
que (ns) nos hubiéremos desentorpecido
que (vs) os hubiereis desentorpecido
que (ellos) se hubieren desentorpecido

Infinitivo

Gerundio

Presente

Compuesto

Presente

Compuesto

desentorpecersehaberse desentorpecidodesentorpeciéndosehabiéndose desentorpecido

Participio

Participio

Participio

 

 

desentorpecido-