
Indicativo |
Presente | Pretérito perfecto compuesto | Pretérito imperfecto | Pretérito pluscuamperfecto |
| (yo) no me desensaño (tú) no te desensañas (él) no se desensaña (ns) no nos desensañamos (vs) no os desensañáis (ellos) no se desensañan | (yo) no me he desensañado (tú) no te has desensañado (él) no se ha desensañado (ns) no nos hemos desensañado (vs) no os habéis desensañado (ellos) no se han desensañado | (yo) no me desensañaba (tú) no te desensañabas (él) no se desensañaba (ns) no nos desensañábamos (vs) no os desensañabais (ellos) no se desensañaban | (yo) no me había desensañado (tú) no te habías desensañado (él) no se había desensañado (ns) no nos habíamos desensañado (vs) no os habíais desensañado (ellos) no se habían desensañado |
Pretérito perfecto simple | Pretérito anterior | Futuro simple | Futuro perfecto |
| (yo) no me desensañé (tú) no te desensañaste (él) no se desensañó (ns) no nos desensañamos (vs) no os desensañasteis (ellos) no se desensañaron | (yo) no me hube desensañado (tú) no te hubiste desensañado (él) no se hubo desensañado (ns) no nos hubimos desensañado (vs) no os hubisteis desensañado (ellos) no se hubieron desensañado | (yo) no me desensañaré (tú) no te desensañarás (él) no se desensañará (ns) no nos desensañaremos (vs) no os desensañaréis (ellos) no se desensañarán | (yo) no me habré desensañado (tú) no te habrás desensañado (él) no se habrá desensañado (ns) no nos habremos desensañado (vs) no os habréis desensañado (ellos) no se habrán desensañado |
Condicional simple | Condicional perfecto | Imperativo | Imperativo negativo |
| (yo) no me desensañaría (tú) no te desensañarías (él) no se desensañaría (ns) no nos desensañaríamos (vs) no os desensañaríais (ellos) no se desensañarían | (yo) no me habría desensañado (tú) no te habrías desensañado (él) no se habría desensañado (ns) no nos habríamos desensañado (vs) no os habríais desensañado (ellos) no se habrían desensañado | - desensáñate desensáñese desensañémonos desensañaos desensáñense | - no te desensañes no se desensañe no nos desensañemos no os desensañéis no se desensañen |
Subjuntivo |
Presente | Pretérito perfecto | Pretérito imperfecto | Pretérito pluscuamperfecto |
| que (yo) no me desensañe que (tú) no te desensañes que (él) no se desensañe que (ns) no nos desensañemos que (vs) no os desensañéis que (ellos) no se desensañen | que (yo) no me haya desensañado que (tú) no te hayas desensañado que (él) no se haya desensañado que (ns) no nos hayamos desensañado que (vs) no os hayáis desensañado que (ellos) no se hayan desensañado | que (yo) no me desensañara que (tú) no te desensañaras que (él) no se desensañara que (ns) no nos desensañáramos que (vs) no os desensañarais que (ellos) no se desensañaran | que (yo) no me hubiera desensañado que (tú) no te hubieras desensañado que (él) no se hubiera desensañado que (ns) no nos hubiéramos desensañado que (vs) no os hubierais desensañado que (ellos) no se hubieran desensañado |
Pretérito Imperfecto (2) | Pretérito pluscuamperfecto (2) | Futuro simple | Futuro perfecto |
| que (yo) no me desensañase que (tú) no te desensañases que (él) no se desensañase que (ns) no nos desensañásemos que (vs) no os desensañaseis que (ellos) no se desensañasen | que (yo) no me hubiese desensañado que (tú) no te hubieses desensañado que (él) no se hubiese desensañado que (ns) no nos hubiésemos desensañado que (vs) no os hubieseis desensañado que (ellos) no se hubiesen desensañado | que (yo) no me desensañare que (tú) no te desensañares que (él) no se desensañare que (ns) no nos desensañáremos que (vs) no os desensañareis que (ellos) no se desensañaren | que (yo) no me hubiere desensañado que (tú) no te hubieres desensañado que (él) no se hubiere desensañado que (ns) no nos hubiéremos desensañado que (vs) no os hubiereis desensañado que (ellos) no se hubieren desensañado |
Infinitivo | Gerundio |
Presente | Compuesto | Presente | Compuesto |
| no desensañarse | no haberse desensañado | desensañándose | no habiéndose desensañado |
Participio |
Participio | Participio | ||
| desensañado | - |