El Conjugador
DESENMARAñAR


Indicativo

Presente

Pretérito perfecto compuesto

Pretérito imperfecto

Pretérito pluscuamperfecto

(yo) desenmaraño
(tú) desenmarañas
(ella) desenmaraña
(ns) desenmarañamos
(vs) desenmarañáis
(ellas) desenmarañan
(yo) he desenmarañado
(tú) has desenmarañado
(ella) ha desenmarañado
(ns) hemos desenmarañado
(vs) habéis desenmarañado
(ellas) han desenmarañado
(yo) desenmarañaba
(tú) desenmarañabas
(ella) desenmarañaba
(ns) desenmarañábamos
(vs) desenmarañabais
(ellas) desenmarañaban
(yo) había desenmarañado
(tú) habías desenmarañado
(ella) había desenmarañado
(ns) habíamos desenmarañado
(vs) habíais desenmarañado
(ellas) habían desenmarañado

Pretérito perfecto simple

Pretérito anterior

Futuro simple

Futuro perfecto

(yo) desenmarañé
(tú) desenmarañaste
(ella) desenmarañó
(ns) desenmarañamos
(vs) desenmarañasteis
(ellas) desenmarañaron
(yo) hube desenmarañado
(tú) hubiste desenmarañado
(ella) hubo desenmarañado
(ns) hubimos desenmarañado
(vs) hubisteis desenmarañado
(ellas) hubieron desenmarañado
(yo) desenmarañaré
(tú) desenmarañarás
(ella) desenmarañará
(ns) desenmarañaremos
(vs) desenmarañaréis
(ellas) desenmarañarán
(yo) habré desenmarañado
(tú) habrás desenmarañado
(ella) habrá desenmarañado
(ns) habremos desenmarañado
(vs) habréis desenmarañado
(ellas) habrán desenmarañado

Condicional simple

Condicional perfecto

Imperativo

Imperativo negativo

(yo) desenmarañaría
(tú) desenmarañarías
(ella) desenmarañaría
(ns) desenmarañaríamos
(vs) desenmarañaríais
(ellas) desenmarañarían
(yo) habría desenmarañado
(tú) habrías desenmarañado
(ella) habría desenmarañado
(ns) habríamos desenmarañado
(vs) habríais desenmarañado
(ellas) habrían desenmarañado
-
desenmaraña
desenmarañe
desenmarañemos
desenmarañad
desenmarañen
-
no desenmarañes
no desenmarañe
no desenmarañemos
no desenmarañéis
no desenmarañen

Subjuntivo

Presente

Pretérito perfecto

Pretérito imperfecto

Pretérito pluscuamperfecto

que (yo) desenmarañe
que (tú) desenmarañes
que (ella) desenmarañe
que (ns) desenmarañemos
que (vs) desenmarañéis
que (ellas) desenmarañen
que (yo) haya desenmarañado
que (tú) hayas desenmarañado
que (ella) haya desenmarañado
que (ns) hayamos desenmarañado
que (vs) hayáis desenmarañado
que (ellas) hayan desenmarañado
que (yo) desenmarañara
que (tú) desenmarañaras
que (ella) desenmarañara
que (ns) desenmarañáramos
que (vs) desenmarañarais
que (ellas) desenmarañaran
que (yo) hubiera desenmarañado
que (tú) hubieras desenmarañado
que (ella) hubiera desenmarañado
que (ns) hubiéramos desenmarañado
que (vs) hubierais desenmarañado
que (ellas) hubieran desenmarañado

Pretérito Imperfecto (2)

Pretérito pluscuamperfecto (2)

Futuro simple

Futuro perfecto

que (yo) desenmarañase
que (tú) desenmarañases
que (ella) desenmarañase
que (ns) desenmarañásemos
que (vs) desenmarañaseis
que (ellas) desenmarañasen
que (yo) hubiese desenmarañado
que (tú) hubieses desenmarañado
que (ella) hubiese desenmarañado
que (ns) hubiésemos desenmarañado
que (vs) hubieseis desenmarañado
que (ellas) hubiesen desenmarañado
que (yo) desenmarañare
que (tú) desenmarañares
que (ella) desenmarañare
que (ns) desenmarañáremos
que (vs) desenmarañareis
que (ellas) desenmarañaren
que (yo) hubiere desenmarañado
que (tú) hubieres desenmarañado
que (ella) hubiere desenmarañado
que (ns) hubiéremos desenmarañado
que (vs) hubiereis desenmarañado
que (ellas) hubieren desenmarañado

Infinitivo

Gerundio

Presente

Compuesto

Presente

Compuesto

desenmarañarhaber desenmarañadodesenmarañandohabiendo desenmarañado

Participio

Participio

Participio

 

 

desenmarañado-